พูดตามตรง อู๋เจี้ยนเหรินไม่ได้เห็นพวกหม่าเฉียงอยู่ในสายตา เลย
เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ไม่ได้กลัวคาข่มขู่พวกนั้น
ความจริงเขากาลังเล่นสงครามประสาท เขาเดาว่าเด็กกลุ่มนี้แค่ หาเรื่อง
อย่าว่าแต่ฟ้ องเขาเลย แม้แต่สถาบันอนุญาโตตุลาการก็คงไม่ รู ้จักด้วยซ้า สานักงานแรงงานอยู่ที่ไหนยังไม่รู ้มีอะไรน่ากลัว
ถ้าพวกเขาไม่ฟ้ อง ก็ประหยัดเงินไปก้อนหนึ่ง!
ถ้าฟ้ องขึ้นมา เขาก็ยอมจ่ายโดยดี
ที่บอกว่ามีคนหนุนหลัง เขาแค่พูดเรื่อยเปื่ อย หลอกเด็กไปก็ เท่านั้น
ไม่ผิด ทุกครั้งที่อู๋เจี้ยนเหรินอยู่กับพวกเขาก็จะคุยโวว่าตนเอง เก่งกาจแค่ไหน รู ้จักผู้นาคนนั้นคนนี้ ก็เพื่อข่มขวัญพวกเขา
โรงงานเล็กๆ แห่งนี้ มีคนงานทั้งหมดยี่สิบถึงสามสิบคน อู๋เจี้ยนเห รินถือว่าควบคุมได้
โรงงานกระจกไม่ใช่สถานที่ที่ดี ไม่เป็ นผลดีต่อร่างกายอยู่แล้ว มักได้บาดแผลเล็กๆ น้อยๆ เป็ นประจ า ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว
ตอนนี้เขายังมีเรื่องสาคัญหลายอย่างที่ต้องจัดการ อย่างเช่น คาสั่งซื้อของปีนี้จะต้องเร่งดาเนินการเบิกเงินและเร่งยืนยันคาสั่งซื้อ ในปีหน้า
วันตรุษจีนแบบนี้ จะต้องไปเยี่ยมพวกเถ้าแก่ที่ร่วมงานด้วย
ลูกค้าของเขาส่วนใหญ่ท าประตูและหน้าต่างเหล็กและพลาสติก รวมถึงพวกเฟอร ์นิเจอร ์พวกเทคโนโลยีขั้นสูงที่เขาทาไม่ได้
