หลังจากไปเยี่ยมลูกชายและเห็นว่าลูกมีแผลเต็มตัว พ่อแม่ก็ปวด ใจมาก คนเป็ นแม่ยิ่งสงสารจนร ้องไห้
ลูกทุกคนเป็ นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่ ล าบากก็ส่วนล าบาก แต่ จะรังแกกันแบบนี้ไม่ได้
ชายฉกรรจ์เตรียมไปเอาเรื่องอู๋เจี้ยนเหรินทันที!
มีเงินแล้วอย่างไร
ทุกคนล้วนมีเกียรติมีศักดิ์ศรี
ลูกตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว เจ้านายยังไม่สนใจ คนเป็ นพ่อเป็ นแม่ จะไม่โกรธได้อย่างไร
แต่เถียนเซียงหลานรีบปลอบใจ ถึงอย่างไรก็ติดต่อส านักงาน แรงงานแล้ว ควรเป็ นไปตามกระบวนการทางกฎหมาย
เจ้าหน้าที่จากสถาบันอนุญาโตตุลาการฟังเฉินชางอธิบาย สถานการณ์ของคนไข้อย่างละเอียด
อู๋เจี้ยนเหรินรีบพูดว่า “ต้องขอโทษจริงๆ ผมงานยุ่งมาก สิ้นปีแล้ว ยังไม่ได้ปิดบัญชีโรงงาน ผมก็จนปัญญาจริงๆ เตรียมจะมาเยี่ยมโก่ว ฝานที่โรงพยาบาลพอดีเลยครับ คิดไม่ถึงจะจะโดนตามตัวมาที่นี่ เสียก่อน พวกคุณเป็ นพ่อแม่ของโก่วฝานใช่ไหมครับ สาหรับเรื่องนี้ ผมต้องขอโทษจริงๆ ผมละเลยเอง พวกคุณก็รู ้ว่ารับผิดชอบชีวิตคน ยี่สิบสามสิบชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
สิ้นปีแล้ว เพื่อให้จ่ายเงินเดือนให้พวกเขาได้เยอะหน่อย ผมเลย ก าลังหาลูกค้าและวิ่งทวงเงินอยู่ตลอดครับ! โก่วฝานเป็ นเด็กที่
ซื่อสัตย์ เชื่อถือได้! เรื่องของเขาพวกคุณไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะ ตั้งใจจัดการ ส่วนเรื่องเงิน เราจะรับผิดชอบทุกบาททุกสตางค์! ให้ เขารักษาตัวให้ดีก็พอครับ!” คาพูดนี้ฟังดูเสแสร ้งมาก!
