แต่ สามวันก็สามวัน รอก็รอแล้วกัน!
จางเทียนซุ่นเห็นกู้ซินไม่สนตนก็อดยิ้มไม่ได้ตอนนี ้ยี่สิบล้าน อีก สามวันราคาก็ไม่ได้เท่านี้แล้ว!
ตอนนี้บริษัทยาอันซวี่มีหนี้ธนาคารสิบกว่าล้าน ที่จริงแล้วการซื้อ ขายราคายี่สิบล้านนี่ก็คือหุ้นหกสิบเปอร ์เซ็นต์บวกกับหนี้ธนาคาร
ส่วนกู้ซินจะซื้อกลับไหม
เรื่องนี้เป็ นไปไม่ได้อยู่แล้ว
ประธานกู้ในตอนนี้จนตรอกแล้ว
เขาสืบรู ้ภูมิหลังทั้งหมดของเธออย่างแจ่มแจ้งแล้ว สามีเป็ นแค่ หมอตัวเล็กๆ ในโรงพยาบาลคนหนึ่ง ตอนนี้กู้ซินเอาเงินออกมาซื้อ หุ้นบริษัทอื่นคืนไม่ได้เลยสักนิด แถมยังไม่มีเงินมาสะสางหนี้ธนาคารด้วย!
สามวันเหรอ
จางเทียนซุ่นลุกขึ้นนาเลขานุการจากไป ……
……
ตอนเที่ยง กู้ซินขับรถมารับอาหารที่สั่งไว้แล้ว จากนั้นจึงขับรถ กลับบ้าน
เธอไม่มีเวลาทากับข้าว และไม่ไว้ใจแม่นม จึงสั่งอาหารจาก ร ้านอาหารที่เชื่อถือได้สักร ้านแล้วเอากลับบ้านไปให้สามีและลูกกิน ทุกครั้ง
เธอก็ใช ้วิธีการของเธอทาหน้าที่แม่และภรรยาที่ดีคนหนึ่ง
พอกลับถึงบ้าน เก็บของเสร็จแล้ว เฉินชางกับเฉินปิ่ งเซิงก็ กลับมา
เฉินปิ่งเซิงไม่สนใจจะกินข้าว พูดขึ้นทันทีว่า “ที่รัก คุณนั่งลงสิ ผมให้เสี่ยวเฉินเล่าให้คุณฟัง”
กู้ซินเห็นเฉินปิ่งเซิงตื่นเต้นขนาดนี้ก็เริ่มสงสัยขึ้นมา “เสี่ยวเฉิน หมายความว่าไงกันแน่ หรือว่ายาแก้ไอ VOLB จะมีผลข้างเคียง”
