ตอนแรกเฉินต้าไห่ค่อนข้างประหม่า แต่ภายใต้ฤทธิ์เหล้าเหมา ไถที่ฉินเสี้ยวยวนให้ อาการแบบนี้ก็หายเป็ นปลิดทิ้ง
หยางจยาฮุ่ยมองเฉินต้าไห่และฉินเสี้ยวยวนคุยโวโอ้อวดกันอย่าง หัวเราะไม่ได้ร ้องไห้ไม่ออก!
คนหนึ่งบอกว่าเมื่อก่อนตัวเองดื่มเหล้าขาวคนเดียวสามชั่ง!
คนหนึ่งคุยโวว่าตัวเองดื่มเบียร ์ลังหนึ่งกับเหล้าขาวอีกขวดไหว!
อย่างไรก็ตาม ผู้ชายอยู่ด้วยกัน ถ้าดื่มมากจริงๆ ก็คุยเปิดอกกัน ได้
ชั่วขณะนี้ เหล่าฉินยังจะเสียดายเหล้าเสียที่ไหน หยิบออกมา ขวดแล้วขวดเล่า “เหล่าเฉิน จะบอกให้นะ ต่อไปเหล้าหมดให้บอกผม ผมให้…ใครนะ อ้อ! ผมให้เฉินชางเอาไปให้ บ้านเราไม่ขาดแคลน เหล้า เหล้าชั้นดีอะไรเรามีหมด!”
เฉินต้าไห่ยิ่งคลี่ยิ้ม “เหล่าฉิน อาหารที่คุณผัดควบคุมไฟได้ไม่ดี คราวหน้าไปบ้านผม ผมตุ๋นไก่ตัวเมียที่บ้านให้ ผัดผักให้สักสองสาม อย่างเป็ นกับแกล้มเหล้าถึงจะอร่อย! เดี๋ยวผมไปบอกเยว่เยว่ไว้ รอ พวกคุณสองคนเกษียณ ไปอยู่ที่หมู่บ้านหนานซาน เดี๋ยวผมสร ้าง บ้านให้สักหลัง ช่วงฤดูร ้อนพวกคุณจะได้มาพักผ่อน ในหมู่บ้าน อากาศดี สภาพแวดล้อมก็ดี ของกินสะอาด!”
ทั้งสองคุยกันไปมาครู่หนึ่ง ก็ขยับมานั่งด้วยกัน
หยางจยาฮุ่ยและจี้หรูอวิ๋นเองก็มานั่งคุยกัน
เห็นทั้งสองดื่มจนเมาขนาดนี้ตั้งแต่กลางวันแสกๆ ก็หัวเราะไม่ได้ ร ้องไห้ไม่ออก
