เฉินชางเคยคุยเรื่องของบริษัทวัฒนธรรมชิงอวิ๋นมีเดียกับเฉิน หลัว บริษัทวัฒนธรรมชิงอวิ๋นมีเดียนับว่าเป็ นบริษัทที่พอใช ้ได้ใน วงการแล้ว และเจิ้งกั๋วถานยิ่งเป็ นมหาเศรษฐีระดับประเทศ ถ้าเฉินชาง ขอให้พวกเขาช่วยจริงๆ พวกเขาก็ไม่ปฏิเสธแน่
แต่ความหมายของเฉินหลัวคือ ตอนนี้สิ่งที่ตนขาดไม่ใช่เงิน ไม่ใช่โอกาส แต่เป็ นความสามารถ
วงการบันเทิงมีดาวรุ่งทุกสามถึงห้าปี ตอนนี้ดารารุ่นเก่าล้วนถูก ดารารุ่นใหม่แทนที่แล้ว พูดตรงๆ ก็คือผลจากการขับเคลื่อนต้นทุน นั่นเอง
แต่มีใครเคยเห็นเฉินเต้าหมิง[2]ตกยุคไหม
เรามักจะเห็นดารารุ่นเก่าหลายคนที่ไม่มีคนจ้างงาน…
แท้จริงแล้ว สิ่งที่ขาดไม่ใช่แค่เพียงแค่โอกาส แต่ขาด ความสามารถด้วย
หลายคนมักรู ้สึกว่าตนแค่ไม่มีโอกาส แต่ไม่ได้สังเกตว่า โอกาส ทาให้อยู่ได้เพียงชั่วคราว แต่ความสามารถต่างหากที่จะติดตัวเราไป ทั้งชีวิต
เฉินหลัวเคยพูดกับเฉินชางว่า รอถึงตอนที่ทักษะของเขาใช ้ได้ แล้วค่อยหาคนช่วยก็ยังไม่สาย ทั้งชีวิตนี้ ใครบ้างที่จะไม่ลาบาก
ไม่ล าบาก จะรู ้ได้อย่างไรว่าความส าเร็จได้มายากแค่ไหน
ตอนหนุ่มสาวไม่พยายาม ต่อไปก็จะไม่มีโอกาสแล้วจริงๆ
ไม่ว่าเฉินต้าไห่กับหยางจยาฮุ่ยให้เงินทองเฉินชางและเฉินหลัว เท่าไรก็ไม่สาคัญ การรู ้จักพึ่งพาและพัฒนาตัวเองที่พวกเขาอบรมสั่ง สอนมา ถือว่าน่าชื่นชมมาก
