จู่ ๆ จะมีข่าวเช่นนี้โผล่มาได้อย่างไร?”
พี่เป้าถอนหายใจ กล่าวพร้อมสีหน้าเลื่อมใส “เรื่องนี้พวกเจ้าต้องขอบคุณคนตระกูลซุน ตอนที่แม่เจ้าสังเกตว่าไม่ถูกต้องแล้วให้ข้าไปช่วยตรวจสอบ ข้าจึงพูดให้นายท่านผู้เฒ่าซุนฟังด้วย ผู้ใดจะไปคาดว่าคนเขาจะพึ่งพาได้เช่นนี้ พอกลับไปได้ก็ให้คนไปสืบเรื่องบ่อนพนันอี้ซิงทันที”
ถังหัวชิงเป็นคนตำบลอันจิ่ว แต่กลับไปเติบโตอยู่ข้างนอก พออายุมากแล้วค่อยหอบเงินกลับมาเปิดบ่อนพนัน ถ้าไม่มีทรัพยากรคนเสียเลยแล้วจะสืบจนกระจ่างได้อย่างไรว่าถังหัวชิงไปอยู่ข้างนอกมากี่ปี ไปทำอะไรมาบ้าง?
แต่ตระกูลซุนกลับช่วยตรวจสอบให้เสียจนแจ่มแจ้ง
“นายท่านผู้เฒ่าซุนคนนี้ร้ายกาจทีเดียว…” จูอู่สะท้อนใจ คิดไม่ถึงว่าเรื่องมาถึงตอนท้ายกลับยังสามารถพลิกผันได้เช่นนี้
เดิมทีคิดว่ามารดาของเขาให้อาหญิงรองแกล้งตาย กักตัวสองพ่อลูกสกุลเฉียนเอาไว้ เพื่อใช้แผนซ้อนแผนก็ยอดเยี่ยมมากแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะมีคนร้ายกาจยิ่งกว่า
คนเขาไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการสกปรกใด ๆ แค่เรียกใช้คนจำนวนหนึ่งก็สามารถตรวจสอบเจ้าทุกซอกทุกมุม สมควรทำอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ไม่มีติดขัดเลยแม้แต่น้อย
จูอู่คิดในใจ ‘ถ้าสักวันข้าร้ายกาจได้แบบนี้บ้างก็ดีน่ะสิ!’
เขาในยามนี้ก็แค่คิดขึ้นมาเท่านั้น ไม่ได้ครุ่นคิดลึกซึ้ง
ไม่รู้ว่าในอนาคต เมื่อเขาบรรลุถึงระดับหนึ่งแล้วกลับมาครุ่นคิดถึงเรื่องนี้จะรู้สึกว่าน่าขันหรือไม่?
ในศาล เถ้าแก่ถังถูกหลักฐานชิ้นแล้
