ประมาณสองทุ่ม ผลการตรวจ Weil-Felix เป็ นบวก ดูจาก อัตราส่วนในผลแล็บแล้วเป็ นโรคไข้รากสาดใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย
พอวินิจฉัยได้ชัดเจน กระบวนการรักษาก็ง่ายแล้ว คลอแรมเฟนิ คอล[2]ได้ผลดีกับโรคไข้รากสาดใหญ่เป็ นพิเศษ โดยทั่วไปใช ้ไม่กี่ วันก็ไม่เป็ นไรแล้ว แต่เพื่อไม่ให้เกิดโรคซ้าจะรีบหยุดยาไม่ได้
การออกตรวจผู้ป่ วยนอกตลอดบ่ายมีประโยชน์กับเจียงเทา และเฉิงซินมาก
วิธีการจ าคล้ายสูตรช่วยจ าของเฉินชางหลายอย่างก็ท าให้พวก เขาได้เปิดหูเปิดตา
พรุ่งนี้วันเสาร ์ ตอนกลางคืนนอนหลับได้เต็มที่ ระหว่างทางกลับ เฉินชางเปิดแถบประสบการณ์มาดูแล้วมีสีหน้าดีใจทันที!
เยอะจังเลย!
ผู้ป่วยสี่สิบกว่าคนในบ่ายวันเดียวทาให้ระดับเพิ่มสูงขึ้นครึ่งระดับ ประสบการณ์กาลังจะถึงห้าหมื่นแล้ว ดูท่าระดับความยากของโรคจะ แปรผันตรงกับค่าประสบการณ์ โรคไข้รากสาดใหญ่ตอนสุดท้ายก็ได้ ประสบการณ์มาสามพัน
พอกลับถึงบ้าน เฉินชางก็เก็บของ
เห็นว่าใกล้จะตรุษจีนแล้ว ปี นี้เฉินชางคงไม่ต้องเข้าเวร ถึง อย่างไรก็เข้าแทนมาสองปีติดแล้ว ปีนี้กลับไปอยู่บ้านดีๆ สักพัก
พริบตาเดียวก็เรียนจบมาสามปีแล้ว ไม่ได้ใช ้ชีวิตแบบนี้มานาน แค่ไหนกัน
เขานอนอยู่บนเตียงก็ไม่มีอะไรท า จึงโทรถามน้องชายเฉินหลัว ว่าจะกลับบ้านเมื่อไร
พอโทรติด เฉินหลัวก็หัวเราะ “พี่ วันนี้ว่างเหรอ”
เฉินชางหัวเราะ “นายกลับบ้านเมื่อไรน่ะ”
