เฉินหลัวเงียบไปครู่หนึ่ง “พี่ ปีนี้ผมอาจจะไม่กลับบ้านแล้ว”
เฉินชางได้ยินค าพูดของเฉินหลัวแล้วชะงักไปทันที “หา? มีแผน จะท าอะไร”
เฉินหลัวส่งเสียงอืม “อืม ช่วงนี้ติดต่อหัวหน้ากลุ่มตอนนั้น ผม เลยเตรียมตัวจะไปฝึก คิดว่าช่วงครึ่งปีนี้จะพัฒนาได้มาก”
เฉินชางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเข้าไปก้าว ก่ายชีวิตของเฉินหลัวมากเกินไปไม่ได้อยู่ดี แต่ละคนมีความก้าวหน้า และอนาคตของตัวเองทั้งนั้น
เฉินชางเป็ นพี่ชาย สิ่งที่ทาได้ก็คือช่วยเหลือเขาอย่างสุด ความสามารถในคราวที่จาเป็ นต้องช่วยจริงๆ
วันรุ่งขึ้นยังต้องยุ่งทั้งวัน พวกเศรษฐินีคราวก่อนนั้นยังเหลือบาง คนที่ผ่าตัดไม่เสร็จ พรุ่งนี้เขาต้องทาให้เสร็จ แล้วก็จะถือโอกาสนี้หา เงินสักก้อน
ตอนกลางวันได้ยินฉินเยว่บอกว่าเหล่าฉินเตรียมซื้อบ้านที่เมือง หลวงให้ ที่จริงแล้วเฉินชางยังค่อนข้างซาบซึ้ง เหล่าฉินหาเงินได้มาก ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่ค่าทานัดคลินิกวันเดียวก็ห้าพันหยวนแล้ว ยังไม่นับโบนัสอะไรด้วยซ้า
เฉินชางเดาว่าต่อให้เหล่าฉินจะไม่ท าตัวเป็ นจุดสนใจ แต่ความ จริงแล้วก็เป็ นเศรษฐีใหม่อย่างลับๆ อย่างอื่นค่อยว่ากัน เงินสักล้าน สองล้านก็ต้องมี ถึงอย่างไรเป็ นผู้อานวยการมานานขนาดนี้ก็ไม่ใช่ เรื่องล้อเล่น
