ที่จริงแล้วนี่ก็คือทางเลือกกับโอกาส
โอกาสมีไว้สาหรับคนที่พร ้อม
พอโอกาสมาแล้ว บางคนเลือกได้ บางคนไม่มีโอกาสได้เลือกสัก นิด
สาหรับพวกเขาแล้ว ที่เฉินชางพาพวกเขาไปคลินิกจะท าให้ได้ เรียนรู ้หลายอย่าง
ส่วนนักศึกษาแพทย์ที่ชอบพ่น ‘คอมโบ’ พวกนั้น เฉินชางไม่ ตัดสิน แล้วก็ไม่พูดอะไรอีก ตอนนี้พูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์
เฉิงซินอึ้งไป มองเฉินชางครั้งหนึ่ง พยักหน้าอย่างสนอกสนใจ
เธอชื่นชมหัวหน้าที่เป็ นเพื่อนร่วมชั้นของตนคนนี้
คลินิกเป็ นที่แสดงความสามารถของหมอแห่งหนึ่ง เพราะต้อง วินิจฉัยโรคแล้วจึงวางแผนการรักษาและให้ข้อเสนอแนะที่เหมาะสม กับผู้ป่วยภายใต้เงื่อนไขและเวลาจากัด
นี่ก็คือสิ่งที่แพทย์ผู้ป่วยนอกควรทา
นักศึกษาอีกคนหนึ่งตาเป็ นประกาย “ได้ครับหัวหน้าเฉิน”
ระหว่างทางไปคลินิก เฉินชางเอ่ยถาม “คุณชื่ออะไร”
ชายหนุ่มยิ้มเขิน “ผมชื่อเจียงเทา อยู่แผนกฉุกเฉินโรงพยาบาล แพทย์แผนจีนเขตว่านอัน มาฝึกงานครับ”
เฉินชางพยักหน้ายิ้มให้
หมอที่ทางานแบบนี้มีความกระตือรือร ้นในการออกมาเรียนรู ้ ฝึกงานมาก
เฉินชางพยักหน้า “ครับ งั้นทีหลังคุณติดตามผมเข้าผ่าตัด ออก ตรวจผู้ป่วยนอกแล้วกัน”
เจียงเทาได้ยินแล้วมีสีหน้าดีใจทันที “ได้ครับๆ ขอบคุณครับ หัวหน้าเฉิน”
ระหว่างที่คุยกัน ทั้งสามคนก็มาถึงประตูคลินิก แล้วจึงพบว่าที่ ประตูมีคนอยู่เต็มไปหมด
เฉินชางอึ้งไปทันที
หรือนี่จะเป็ นผู้ป่วยของผมหมดเลย
