ภายในห้องเวร ฉินเยว่ฟังคาพูดที่เฉินชางพูดกับพ่อแม่แล้ว ใบหน้าก็เต็มไปด้วยน้าตาโดยไม่รู ้ตัว เฉินชางค่อนข้างมีความคิดผู้ชายเป็ นใหญ่ ตอนที่อยู่ กับเธอ เรื่องราวไม่ดียากลาบากพวกนั้นเขาไม่เคยพูดกับเธอเลย เวลาอยู่ด้วยกัน เฉินชางคอยแหย่ให้เธอมีความสุขทุก วัน
แต่ฉินเยว่รู ้ว่า กว่าเฉินชางจะมีวันนี้ไม่ง่ายเลย ล้วน เป็ นสิ่งที่เขาได้มาอย่างยากลาบาก
ได้ยินเฉินชางพูดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น ฉินเยว่ปวดใจ จนน้าตาไหล เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ร่างข้อความเงียบๆ ‘ตา บ้า ฉันไม่ให้คุณกินของเหลือของฉันหรอกค่ะ ต่อไปถ้าไม่มีเงิน ฉัน จะเลี้ยงคุณเอง!…’
แต่หลังจากร่างเสร็จก็ลบไป
ได้ยินคามั่นสัญญาที่เฉินชางให้ต่อพ่อแม่ของเธอ แม้ ทุกประโยคล้วนราบเรียบ แต่ฉินเยว่ได้ยินแล้วกลับรู ้สึกสมจริงมาก
เขารู ้ทุกรายละเอียดของเธอ เวลาเธอกินมะเขือเทศ เขาจะล้างให้สะอาด เวลาดื่มชานม เขาจะซื้อรสชาติที่เธอชอบที่สุด ให้…
ที่แท้เฉินชางเข้าใจทุกรายละเอียดในชีวิตประจาวัน ของเธอ
คิดถึงตรงนี้ ฉินเยว่ก็รู ้สึกว่าเธอเป็ นคนที่โชคดีที่สุด ในโลก …… ……
ตอนนี้เอง ฉินเสี้ยวยวนพลันสูดหายใจเข้าลึกๆ มอง เฉินชางแล้วพูดตามตรง
