พอจางเค่อฉินได้ยินก็นิ่วหน้าขึ้นมา “ถ้างั้น…หัวหน้าตู้ เขาแกล้ง
ท าเหรอ”
จู่ๆ หลู่ซิ่นก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดเสียงดังว่า “มิเรอร ์ซินโดรม
เหรอ”
ตอนนี้หวังเชียนก็รู ้เรื่อง “หัวหน้าหลู่…ที่คุณพูดใช่มิเรอร ์ซินโด
รมที่อยู่ในซีรีส์เรื่องเฮาส์[1] หรือเปล่า”
หลู่ซิ่นรู ้สึกเข้าใจแจ่มแจ้ง “ใช่แล้ว จะบอกให้ว่าทาไมถึงสงสัย
แบบนี้ ผู้ชายคนนี้เลียนแบบทุกพฤติกรรม นิสัย รวมถึงการ
เคลื่อนไหวที่พบเห็น นี่เป็ นมิเรอร ์ซินโดรมที่อยู่ในซีรีส์เรื่องเฮาส์นั่น
แหละ!”
พวกจางเค่อฉินได้ยินแล้วตาเบิกกว้างทันที เอ่ยด้วยสีหน้า
เหลือเชื่อ
“มิเรอร ์ซินโดรมเหรอ”
รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนเรียวปากของตู้เจวียนหง เธอส่ายหน้าแล้ว
หัวเราะพลางพูดว่า “ที่หัวหน้าหลู่พูดคือ Giovannini’s Mirror
Syndrome ค่ะ หมายความว่าผู้ป่ วยสูญเสียความทรงจ าหลังจาก
ได้รับบาดเจ็บ จะเลียนแบบคนที่เขาได้พบตอนนั้นตามสัญชาตญาณ
ทั้งอาชีพ นิสัย ลักษณะท่าทาง เมื่อพบกับคนจานวนมากจะมี
แนวโน้มเลียนแบบคนที่โดดเด่นกว่าคนอื่น”
ทุกคนได้ยินแล้วอึ้งไปทันที!เหมือนจะเป็ นอย่างนี้จริงๆ
จางเค่อฉินพลันเอ่ยถามอย่างสงสัย “ถ้างั้น…หัวหน้าตู้ ผู้ป่วยคนนี้ป่วยจริงใช่ไหม เขาไม่ได้แกล้งทาเหรอ”
ตอนนี้ตู้เจวียนหงอดพูดไม่ได้ “ที่จริงแล้วในชีวิตจริงไม่มีโรคนี้
ค่ะ! ขนาดในบทความทบทวนงานวิจัยกับบันทึกข้อมูลโรคฉันยังหามาแล้ว
