คำพูดของจำงเค่อฉินทำให้เฉินชำงชะงักไปครู่หนึ่ง!
นักโทษที่น่ำสนใจเหรอ น่ำสนใจยังไงกันแน่
เฉินชำงนั่งอยู่ในแผนก เริ่มรอคอยอย่ำงสนอกสนใจ
ต่อให้ไม่แน่ใจ แต่เขำก็รู ้สึกว่ำนี่เป็ นภำรกิจรอบที่สอง พอคิดถึง ตรงนี้ เฉินชำงก็ยิ่งรอภำรกิจลับต่อเนื่องนี้เบื ้องหลังซ่อนอะไรไว้กัน แน่นะ
เฉินชำงเห็นสีหน้ำของเหล่ำเฉินค่อนข้ำงร ้อนใจ “หัวหน้ำ? นี่…คุณเป็ นอะไรไป”
เฉินปิ่งเซิงได้ยินคำพูดของเฉินชำงแล้วชะงักไปเล็กน้อย จำกนั้น จึงหันหลังมำ
“เฮ้อ ช่วงนี้เป็ นทั้งพ่อทั้งแม่ทำเอำผมเหนื่อย จริงด้วย เสี่ยวเฉิน เวรเช ้ำวันเสำร ์ทั้งวันคุณช่วยมำเข้ำแทนผมทีเถอะ”
“วันเสำร ์โรงเรียนพวกกั่วกั่วมีจัดกิจกรรม ต้องให้ผู้ปกครองตำม ไปด้วย ผมต้องไปกับเขำ”
เฉินชำงพยักหน้ำ “ครับ โอเคครับ…หัวหน้ำ แล้วภรรยำคุณล่ะ ครับ”
เฉินปิ่ งเซิงถอนใจ “หมู่นี้เมียผมยุ่งจนหัวหมุนเลย ช่วงนี้ยำที่ บริษัทเขำที่เพิ่งคิดค้นใหม่ไปชนกับบริษัทต่ำงชำติอีกแห่งหนึ่ง ตอนนี้ กำรประมูลเจอเรื่องติดขัด
“ทุนวิจัยยำครำวนี้ก้อนใหญ่ด้วย เอำตำรับยำเม็ดชะเอมดั้งเดิม มำพัฒนำ ทดลองทำงคลินิกรอบที่สำมเสร็จแล้ว ประสิทธิภำพก็ดี แต่ ดันมำชนกับยำต่ำงประเทศขนำนหนึ่ง ตอนนี้กำรประมูลกับ โรงพยำบำลใหญ่ก็ค่อนข้ำงน้อยลงด้วย ถ้ำเป็ นอย่ำงนี้ต่อไป…ผมว่ำ ห่วงโซ่เงินทุนคงจะมีปัญหำ!”
พอพูดถึงตรงนี้ เหล่ำเฉินก็อดพูดไม่ได้ “เมียผมไม่ได้กลับบ้ำน มำจะครึ่งปีแล้ว เรื่องครำวนี้ดำเนินม
