งอวี๋อี
ตอนนี้อวี๋อิงไฉให้คนของบริษัทกลับไปทั้งหมด ส่วนเขาพักอยู่ที่โรงแรมข้างๆ โรงพยาบาล
ตอนที่เตรียมจะพักผ่อน จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอเขาหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเฉินชาง!
“หัวหน้าเฉิน มีอะไรหรือเปล่าครับ”
เฉินชางพลันถามว่า “คุณอวี๋ครับ ผมอยากถามเกี่ยวกับสาเหตุการป่วยของอวี๋อีหน่อยครับ อะไรคือตัวกระตุ้น ผมหวังว่าคุณจะตอบอย่างจริงจังนะครับ เพราะมันเกี่ยวข้องกับการฟื้นตัวและสถานะการฟื้นตัวของเขาโดยตรง”
อวี๋อิงไซรีบพูดว่า “อาจารย์เฉิน ผมเข้าใจที่คุยพูดครับ ผมคิดดูก่อน”
ผ่านไปครู่ใหญ่ อวี๋อิงไฉจึงพูดอย่างเนิบช้าว่า “อวี๋อีเป็นเด็กที่น่าสงสารมากครับ ผมกับแม่เขาหย่ากันตั้งแต่เขายังเด็ก อวี๋อีค่อนข้างเก็บตัว มีความคิดด้อยค่าตัวเองมาโดยตลอด
จากนั้นผมทำธุรกิจได้เงินมา อยากให้สิ่งที่ดีกว่ากับเขา ส่งเขาออกนอกประเทศ และตอนนั้นแหละที่เขาเริ่มสัมผัสกับเพลงฮิปฮอป ได้สัมผัสกับวัฒนธรรมและความเคยชินที่ไม่ดี เขาเสพยา! ผมรู้แล้วโกรธมาก เลยตามตัวเขากลับมา ตอนนั้นเขาปิดกั้นตัวเอง ไม่ยอมพูดจา ขังตัวเองอยู่ในห้อง
แต่…นี่มันเรื่องตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว หลังจากเขามีชื่อเสียง ผมก็ตระหนักได้ว่า ผมขาดก
