ั้งแต่แรกเห็น
เฝ่ยชิงรั่วประสานมือเข้าด้วยกัน โค้งคำนับอย่างศรัทธา
เหวินชิงหย่าพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “ลูกสาวที่รักของฉัน ลูกเก่งมาก”
เบื้องหลังผู้หญิงทั้งสอง แววตาของเฝ่ยมาหม่นแสง เขายืนนิ่งเฉยราวกับท่อนไม้
ภายในบ้านพักตากอากาศบนภูเขา เฝ่ยไป๋ลู่มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความมึนงง
จู่ ๆ ท้องฟ้าสีครามก็ถูกเมฆดำทะมึนปกคลุม ราวกับมีสัตว์รูปร่างเพรียวบางแหวกว่ายอยู่ท่ามกลางมวลเมฆ ลำตัวยาวกว่าสิบฟุต หันหน้าไปทางทิศเหนือ หางยาวของมันสะบัดขึ้นลงเสียงดัง ทันใดนั้นทั้งลมและฟ้าร้องก็ซัดสาด และฝนก็เทลงมาอย่างหนัก
หากเกิดนิมิตขึ้น ย่อมมีหายนะมาเยือน
สีหน้าของเฝ่ยไป๋ลู่เคร่งเครียดขึ้น เธอก้มหน้า ควักโทรศัพท์มาเปิดแผนที่ และมองไปทางตอนเหนือของเมืองเจียง
งูตัวน้อยพันอยู่บนข้อมือ พลันเลื้อยขึ้นมาบนหัวไหล่บาง ขณะเฝ้ามองท้องฟ้าพร้อมกับเธอ
รูม่านตาแนวตั้งขนาดใหญ่ที่เดิมทีไม่ค่อยชัด และดูโง่เขลา พลันลุ่มลึกขึ้นจนยากจะคาดเดา
หลังจากอ่านแผนที่แล้ว เฝ่ยไป๋ลู่หยิบเข็มทิศขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า หลังจากอ่านรูปทรงหกเหลี่ยมบนนั้น หญิงสาวก็ปวดหัวจี๊ด “มีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้น…”
เวินสือเหนียนเข็นรถมาหาเฝ่ยไป๋ลู่ “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
“เกิดภัยพิบัติใหญ่ขึ้นทางเหนือ” เฝ่ยไป๋ลู่เก็บเข็มทิศไป ภัยพิบัติเป็นเหตุให้ทรัพย์สินเสียหาย และผู้คนล้มตาย เธอจึงรู้สึกหนักอึ้ง “คุณมีเงิน ความมั่งคั่งจึงเป็นของตายสำหรับคุณ ถ้าคุณมีหัวใ
