เรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายคนนั้น
[ติ๊ง! ภารกิจสำเร็จ รักษาคนไข้สามคนในการประจำแผนกผู้ป่วยนอกครั้งแรก ได้รับรางวัล: คะแนนทักษะ +1]
รางวัลปลอบใจ ถือว่ารับได้
ตอนที่เฉินชางเตรียมเลิกงาน เพิ่งออกจากประตูก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคย
“แม่…เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปอ้อนวอนผู้อำนวยการฉินให้ลงคิวไว้ให้ ตอนนี้คนเยอะขนาดนี้ คงไม่มีโอกาสแล้ว”
คุณป้าถอนหายใจ “ก็ดีเหมือนกัน แม่กลัวว่าลูกจะเข้าคิวทั้งคืนจนพักผ่อนไม่เพียงพอ พรุ่งนี้ลูกยังต้องเข้าเวร ลงทะเบียนไปเถอะ เปลี่ยนหมอก็ได้”
ตอนนี้เอง เฉินชางก็เดินผ่านมาพอดี หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเดินเข้ามาพร้อมพูดว่า “คุณป้าครับ เอาอย่างนี้ พรุ่งนี้คุณป้าไปแผนกผู้ป่วยในชั้นสิบหกของแผนกเนื้องอกวิทยาเนื้องอกวิทยานะครับ พรุ่งนี้เช้าผู้อำนวยการฉินจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่นั่น เดี๋ยวผมเขียนกระดาษโน้ตให้ คุณแค่ไปหาเขาก็พอ เขาเห็นกระดาษโน้ตแผ่นนี้ก็จะรู้เอง”
คุณป้าตะลึงทันที แม้แต่ลูกชายของเธอก็งุนงง
พวกเขาก็แค่ไม่เชื่อ
คุณป้ารีบพูดเสียงเบา “เจ้าหมอนี่ คุณโง่หรือเปล่า! คุณน่ะเป็นคนดี ป้ารับความหวังดีไว้แล้ว แต่…คุณจะเขียนกระดาษโน้ตถึงผู้อำนวยการ ทำแบบนี้ได้อย่างไร คุณไม่กลัวผู้อำนวยการไม่พอ
