ใจเหรอ ท่านเป็นถึงผู้อำนวยการ ส่วนคุณเป็นหมอตัวเล็กๆ คนหนึ่ง คุณมั่วแล้ว ผู้อำนวยการเขียนกระดาษโน้ตให้คุณได้ แต่คุณจะให้ผู้อำนวยการเนี่ยนะ นี่มันกลายเป็นระบบอะไรไปแล้ว”
ชายหนุ่มมองเฉินชาง หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเช่นกัน
ในสายตาเขา เฉินชางอาจจะประสบการณ์น้อยไปจริงๆ แต่ความตั้งใจถือว่าไม่เลว
เฉินชางอึ้ง ก็มีเหตุผล
ทว่า…ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเหล่าฉินแน่นอนว่าซับซ้อน อย่างน้อยเหล้าที่เขาให้มิยาเกะ ทาคุโตะ ก็เป็นเหล่าฉินให้มา
อธิบายไปพวกเขาก็ไม่เข้าใจหรอก
เฉินชางคิดๆ แล้วโทรหาฉินเสี้ยวยวนโดยตรง
ฉินเสี้ยวยวนในฐานะพ่อครัวของบ้านกำลังเตรียมจะเข้าครัว ได้ยินเสียงโทรศัพท์ก็รีบถามว่า “เยว่เยว่ ใครโทรมา”
ฉินเยว่มองสายเรียกเข้าที่แสดงบนหน้าจอแล้วงุนงงขึ้นมาทันที
“พ่อ…‘เหอะเหอะเหอะ’ นี่ใครเหรอคะ”
ฉินเยว่เห็นคำว่า ‘เหอะเหอะเหอะ’ บนหน้าจอโทรศัพท์แล้วงุนงงเล็กน้อย
ใครกันถึงถูกเมมชื่อว่าเหอะเหอะเหอะ
หรือว่า…มีกิ๊ก
เหล่าฉินได้ยินแล้วรีบวางของในมือลง เดินมารับโทรศัพท์
ตอนนี้เอง จี้หรูอวิ๋นก็ประหลาดใจขึ้นมาแล้ว
เหอะเหอะเหอะคือใคร
เพียงได้ยินเหล่าฉินพูดว่า “ว่าไงเสี่ยวเฉิน อ้อ คนไข้เหรอ ได้ๆๆ คุ
