างได้ยินแบบนี้ สนใจขึ้นมาทันที “ต้องดูอารมณ์ อย่างเช่น วันนี้ผ่อนคลายหน่อย ผมก็จะชอบดูของแม่บ้านอาจารย์มิคามิ ยูอะ ถ้าวันไหนอารมณ์ดีหน่อย ผมก็จะดูแนวอาจารย์ติวเตอร์ส่วนตัว…”
ตอนที่เฉินชางเหมือนกำลังนับสมบัติอันมีค่าของตน จู่ๆ ก็รู้สึกตัว!
ไม่ใช่สิ!
นี่ไม่ใช่ ‘การแลกเปลี่ยนทางวิชาการ’ กับเจ้าอ้วนเฉียน แต่เผชิญหน้ากับแฟนสาวอยู่!
เฉินชางรีบกระแอมทีหนึ่ง เหล่มองฉินเยว่อย่างระมัดระวัง “ผมล้อเล่นครับ! จริงๆ ผมมีแฟนแล้วจะดูพวกนั้นไปทำไม! แฟนผมสวยที่สุดครับ…”
ฉินเยว่ไม่เพียงไม่โกรธ กลับพูดข้างหูเฉินชางอย่างยั่วยวนประโยคหนึ่ง “คุณชอบให้ฉันใส่อะไรคะ ชุดคุณครู พยาบาล แอร์โฮสเตส หรือ…”
เฉินชางตัวสั่นระลอกหนึ่ง!
กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที!
ยัยนี่ มีข้อเสนอดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ
ทว่าเฉินชางยังคงประหม่าเล็กน้อย เขามองฉินเยว่แล้วอดกลืนน้ำลายไม่ได้ พลันถามอย่างสงสัย “จริงเหรอครับ”
ฉินเยว่หรี่ตา พยักหน้าอย่างเก้อเขิน “อืม!”
เฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ คราหนึ่ง ประหม่าเล็กน้อย เขาคิดไม่ถึงว่าในจิตวิญญาณของยัยฉินขี้ประจบจะมีปีศาจร้ายแบบนี้ซ่อนอยู่
ไม่รู้ทำไมเขาถึงตื่นเต้นเล็กน้อย
ในสายตาของเฉินชางเต็มไปด้วยเพลิงแห่งความปรา
