รถนาและความคาดหวัง เขาเริ่มถูมือ มีเรื่องดีขนาดนี้ด้วยเหรอ
หรือว่า…วันนี้เป็นวันที่ผมจะได้แสดงฝีมือแล้ว
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตื่นเต้นเล็กน้อย
ทว่าตอนนี้เอง ฉินเยว่ก็พูดข้างหูเฉินชางเบาๆ อย่างเย้ายวน “เพียงแค่คุณผ่านเกณฑ์ ฉันก็จะตอบรับคุณ!”
เฉินชางชะงัก “ผ่านเกณฑ์เหรอ ผ่านเกณฑ์อะไรครับ”
จู่ๆ ฉินเยว่ก็พูดข้างหูเฉินชางว่า “คุณสู้ๆ นะคะ ห้าสิบนาทีของคุณเสร็จหรือยัง อีกอย่าง…ฉันจะสามสิบแล้วนะ…ขอแค่คุณผ่านเกณฑ์! ฉันก็จะตอบรับคุณค่ะ…”
ตอนนี้เอง ฉินเยว่ก็พูดอย่างเนิบช้า “คิดได้แล้วบอกฉันนะคะ ฉันกลับก่อน! ฉันได้ยินว่า…ดูหนังโป๊จะเสร็จไวนะคะ คราวหน้าคุณระวังหน่อย!”
พูดจบฉินเยว่ก็หมุนตัวจากไป
ทิ้งเฉินชางให้ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น!
สายลมโชยมา เฉินชางใจเย็นจนน่าแปลก
ภารกิจห้าสิบนาทียังไม่สำเร็จ เฉินชางนะเฉินชาง คุณกล้าดูอาจารย์คนอื่น กลัวว่าจะปรนนิบัติอาจารย์ฉินไม่ได้เหรอ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็ตัดสินใจอย่างลับๆ เรียนรู้จากความเจ็บปวด! กลับไปคราวนี้จะลาอาจารย์พวกนั้น!
แต่…ห้าสิบนาที! ?
ตอนนี้ภายในใจของเฉินชางปรากฏจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ก็แค่ห้าสิบนาทีไม่ใช่เหรอ
พยายาม!
ผ่าต
