บทที่ 570 ทางการมาเยือน
แม้ในครอบครัวจะมีคนเป็นบัณฑิต แต่ส่วนใหญ่แล้วจูชีจะอยู่ในตำบล ยามกลับบ้านก็ไม่ได้เล่าเรื่องในตำบลให้พี่น้องฟังมากนัก
กล่าวกันตามตรงแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะจูชีจะลงสนามสอบปีหน้า พวกเขาก็คงไม่มีทางคิดมาถึงเรื่องนี้
แต่จูซานไม่เหมือนกัน เขาติดตามจูชีมาพักอยู่ในสำนักศึกษา ผู้ที่คบหาสมาคมด้วยมากที่สุดก็คือบัณฑิต เรื่องที่ครุ่นคิดถึงมากที่สุดก็เป็นเรื่องของบัณฑิต
เรื่องราวในแวดวงบัณฑิตเหล่านั้น เขามีความเข้าใจมากกว่าจูต้าและจูอู่
“ก็คืออาจารย์เสิน” จูซานกล่าว “พวกเจ้าลืมไปหรือเปล่าว่าอาจารย์เสินเป็นซิ่วไฉเชียวนะ ซิ่วไฉพบนายอำเภอไม่ต้องคุกเข่า ทางการยังไม่อาจลงโทษคนเป็นซิ่วไฉโดยง่าย…”
“ดังนั้น?” ยามกะทันหัน จูอู่ยังคิดตามไม่ทัน
“ดังนั้นซิ่วไฉจึงมีฐานะทางสังคมสูงกว่าคนธรรมดาทั่วไป ต่อให้นายอำเภอไต้ผู้นั้นไม่แยแสอาจารย์เสินแค่ไหน หากพิจารณาถึงความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวพวกเรากับอาจารย์เสิน ก็คงต้องระวังเอาไว้บ้างกระมัง?” จูซานกล่าว “เบื้องล่างมีเจ้าหน้าที่ช่วยจับตามอง เบื้องบนนายอำเภอก็ไม่กล้าแตะต้องโดยง่าย ความปลอดภัยของท่านแม่ก็คงสามารถรับประกันได้แล้วไม่ใช่หรือ?”
จูต้าและจูอู่เข้าใจในพลัน จริงด้วย พวกเขาลืมประเด็นสำคัญอย่างนี้ไปได้อย่างไรนะ?!
อาจารย์เสินเป็นถึงซิ่วไฉ ผู้ใดจะกล้าไม่ไว้หน้าซิ่วไฉ?
แม้ความคิดนี้จะเข้าท่า แต่จูต้าและจูอู่กลับบังเกิดความครั่นคร้าม ไม่กล้าไป
