ามซุกซนและความเอาแต่ใจภายในระยะเวลาสั้น ๆ เพียงไม่กี่เดือน คนเปลี่ยนเป็นขยันหมั่นเพียรขึ้นมา
ฝีมือสั่งสอนคนเช่นนี้ พวกเขามองอย่างไรก็รู้สึกว่า อาจารย์ผู้นี้ไม่ได้ร้ายกาจระดับธรรมดาเลย!
อาจารย์เสิน “…”
แม้เรื่องที่ผู้ปกครองของลูกศิษย์หวาดเกรงตนเองจะไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เพราะเหตุใดทุกครั้งที่ได้ยิน เขามักไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดีอยู่ร่ำไปนะ?
ด้วยความเคารพที่มีต่ออาจารย์เสิน จูซานไม่ได้ปิดบังอำพราง สิ่งที่ควรพูดล้วนบอกเล่าออกมาจนหมด
อาจารย์เสินฟังคำขอร้องของจูซานแล้วก็เงียบไปอย่างใช้ความคิด
เขานึกประหลาดใจต่อความเปิดเผยจริงใจของคนสกุลจูอยู่บ้าง กระทั่งเรื่องที่พวกเขาถูกบ่อนพนันอี้ซิงวางแผนร้าย คิดจะใช้แผนซ้อนแผนก็ยังบอกออกมา แสดงให้เห็นถึงความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อตนเอง
และในฐานะที่เป็นบัณฑิต อาจารย์เสินยังไม่อยากจะผิดต่อความไว้เนื้อเชื่อใจของคนสกุลจูด้วยเช่นกัน “ได้ งั้นข้าจะไปสักครา”
การเดิมพันครั้งนี้สำหรับคนสกุลจูแล้วนับเป็นการเดิมพันหมดหน้าตัก
ถ้าชนะ ในระยะเวลาอันสั้นนี้ก็จะไม่มีใครกล้าทำอะไรสกุลจูอีก สกุลจูสามารถเดินหน้าต่อไป สามารถมอบสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้ที่ดียิ่งขึ้นต่อจูชี รวมถึงต้าเป่าและเอ้อร์เป่า
เรื่องนี้สำหรับอาจารย์เสินแล้วนับเป็นการชนะทั้งสองฝ่าย
ตราบใดที่จูชี ต้าเป่า และเอ้อร์เป่าโดดเด่นมากพอ สำนักศึกษาสกุลเสินของเขาก็จะยิ่งมีชื่อเสียงเลื่องลือ กลายเป็น ‘สำนักศึกษาหลาน
