ป็นเราไม่ใช่เหรอที่ต้องผ่าตัดให้คุณ ไม่คุ้มหรอกครับ!”
คำพูดของหวังเชียนทำให้เถียนเซียงหลานหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกทันที!
ทั้งสองเห็นเฉินชางเดินมา หวังเชียนเจอแพะรับบาปทันที “โน่น! แม่เถียน เฉินชางสิ้นเปลืองกว่าผมอีก ทำไมคุณไม่ว่าเขา”
เถียนเซียงหลานมองบน พลันหัวเราะเยาะ “หัวหน้าเฉินเขาเป็นรองหัวหน้าแผนก และยังเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งของแผนกเรา ถ้าคุณเรียกเงินบริจาคได้สักสิบล้านฉันจะไม่ว่าอะไรเลย ต่อให้คุณจะเอาเบตาดีนไปอาบ ใช้ผ้าก๊อซเป็นกระดาษชำระ ฉันก็จะซื้อกลับมาให้คุณโดยไม่บ่นสักคำ!”
พยาบาลที่อยู่ข้างๆ หัวเราะ!
หวังเชียนอดน้อยใจไม่ได้ “แม่เถียน คุณสองมาตรฐานอะ”
ตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของห้องทำงานพยาบาลดังขึ้น เล่อเล่อรับโทรศัพท์ ครู่หนึ่งหลังจากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นพูด “หัวหน้าเฉิน สายจากศูนย์ฉุกเฉินค่ะ ศูนย์สุขภาพเมืองหนานเฉียวมีคนไข้กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันคนหนึ่งให้เราไปรับ”
เฉินชางตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “สถานการณ์ของคนไข้เป็นอย่างไร”
เล่อเล่อเล่าอาการคร่าวๆ เธอทำงานให้กับแผนกฉุกเฉินบ่อย ความสามารถในการจำอาการของคนไข้ถือว่าฝึกมาอย่างช่ำชองแล้ว!
“คนไข้เป็นหญิงชราอายุเจ็ดสิบเอ็ดปี ถูกส่งตัว
