ย่างไร…ถ้าเรื่องนี้มีวิธีแก้ไขจริงๆ คงไม่ยืดเยื้อมาถึงวันนี้หรอก
ครู่ใหญ่หลังจากนั้น จางซูพลันพูดว่า “หัวหน้า เราควรทำมูลนิธิเวชบำบัดวิกฤตอีกครั้งไหมครับ”
ตอนที่จางซูพูดประโยคนี้ออกมา เธอเองก็ไม่ได้มั่นใจมากนัก
ถึงอย่างไรมูลนิธิก็คือสิ่งสมมติที่น่าปวดใจ ทำมานานแค่ไหนแล้วก็ยังไม่ได้ผลเสียที!
และไม่มีคนบริจาค!
แรกๆ ที่เพิ่งก่อตั้ง มีแรงฮึกเหิม แต่หลังจากนั้น…
ผ่านความลำบากมาไม่รู้เท่าไรก็ไม่เคยได้เกินสองแสน ถึงอย่างไรแผนกที่ได้ชื่อว่าเป็นแผนกสามไร้ ไร้จุดเด่น ไร้ชื่อเสียง ไร้ผู้มีอำนาจอย่างแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอันดับสอง จะเอาเงินมาจากไหน
ตอนที่เพิ่งเริ่มก่อตั้ง สองแสนนั้นมีหนึ่งแสนห้าหมื่นที่ได้มาจากบริษัทเภสัชกรรมของภรรยามหาเศรษฐีของเหล่าเฉิน
จากนั้นพอไม่มีเงินบริจาคมาอย่างต่อเนื่องมูลนิธิก็พับเก็บไป
ทำให้คนที่เพิ่งมาอย่างพวกเฉินชางถึงขั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโรงพยาบาลมีมูลนิธิ
อืม!
ป้ายมูลนิธิถูกหัวหน้าพยาบาลเอาไปซ่อนในห้องเก็บของ หลีกเลี่ยงเวลาถูกถามถึงแล้วอึดอัด
เถียนเซียงหลานได้ยินคำพูดของจางซูพลันพูดว่า “ฉันอายที่จะเอาป้ายนั้นออกมาแล้วค่ะ!”
เฉินปิ่งเซิงได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยนไป ยิ้มพิพักพิพ่วน “หัวหน้า บ
