ต่อให้จ้าวซิงค่อนข้างไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้หักหน้าเฉินชาง “ก็ได้ หัวหน้าเฉินพูดแล้ว ผมก็ต้องทำตาม!”
“จริงด้วย หมอเฉิน…ต้องออกฟิล์มไหม”
เฉินชางสีหน้าอึมครึมทันที นี่บอกตนชัดๆ ว่าออกฟิล์มก็ต้องเรียกเก็บเงินไม่ใช่เหรอ
เฉินชางไม่ส่งเสียง อุ้มเด็กเข้าแผนกรังสีวิทยาแล้วช่วยจัดท่าให้เรียบร้อย
ไม่นานนักก็ถ่ายเสร็จ
เฉินชางกลับมาห้องที่อยู่ติดกัน มองดูฟิล์มในคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็หน้าเปลี่ยนสีทันที!
เป็นแบบนี้จริงด้วย!
ด้านจ้าวซิงอยากไว้หน้าเฉินชาง จึงเอ่ยว่า “หัวหน้าเฉิน คุณดูสิ ปัญหาไม่ใหญ่ แผ่นนั้นก็ใช้ได้แล้ว ไม่งั้นก็อย่าออกฟิล์มเพิ่มเลยเถอะ”
เฉินชางเดือดดาลทันที “คุณเห็นหรือยังครับ”
“ตรงนี้!”
“เงาหัวใจมันนูนออกมาชัดๆ เงาหัวใจขยายออกเห็นๆ คุณบอกไม่มีปัญหาเหรอ”
จ้าวซิงดูละเอียดแล้วก็ยังดูไม่ออกว่ามีปัญหาอะไร!
สีหน้าเขาชะงักไป ตอนพูดก็เปลี่ยนจากหัวหน้าเฉินเป็นหมอเฉิน
“หมอเฉิน…คุณ…”
เขายังไม่ทันพูดอะไร เฉินชางก็หันหลังออกไปแล้ว
รู้ผลแล้ว เรื่องราววุ่นวายกว่าที่จินตนาการไว้เสียอีก ถ้าวินิจฉัยว่าเป็นจริงๆ ก็ต้องผ่าตัด!
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาต่อล้อต่อเถียงกับจ้าวซิง เขาหยิบโทรศัพท์มาโทรหาหัวหน้าแผนกรังสีวิทยาสือ
