ไม่เคยคิดเลยหรือว่าถ้าเกิดผู้ป่วยเห็นคำว่าไม่พบความผิดปกติที่เด่นชัดล่ะ ผู้ป่วยจะรู้สึกว่าตนไม่เป็นอะไรแล้วจากไปง่ายๆ เลยหรือไม่!
คนแบบนี้มีไม่น้อย
ดังนั้นแผนกรังสีวิทยาจึงเป็นแผนกที่ดูเหมือนเป็นแผนกเสริม แต่ความจริงแล้วเป็นแผนกที่สำคัญแผนกหนึ่ง หลายปีนี้ที่รับสมัครบุคลากรเป็นการใหญ่มาโดยตลอด ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องทำนองนี้ขึ้น
เฉินชางดูลายเซ็นของจ้าวซิงบนใบรายงาน สูดลมหายใจเฮือกหนึ่งแล้วเคาะประตูเข้าแผนกรังสีวิทยา
“หัวหน้าจ้าว ยุ่งไหมครับ”
ปกติเวรแผนกรังสีวิทยาไม่ได้มีเรื่องอะไร
จ้าวซิงเห็นเฉินชางก็รีบยิ้มให้ “หัวหน้าเฉินเหรอ ทำไมเหรอครับ”
เฉินชางพูดกับชายคนนั้นว่า “ฟิล์มนี่ผมรู้สึกว่าถ่ายออกมาไม่ค่อยชัด ไม่งั้น…คุณช่วยถ่ายฟิล์มให้อีกแผ่นได้ไหมครับ”
จ้าวซิงสีหน้าชะงักไปแล้วยิ้มให้ “ไม่มั้ง ผมดูหน่อยได้ไหม”
พูดจบก็รับฟิล์มมาดู “ปกติมากเลยไม่ใช่เหรอครับ”
เฉินชางหยิบฟิล์มมา “คุณดูสิ ตรงกรอบด้านซ้ายบนนี่นูนขึ้น ผมสงสัยว่าจะมีปัญหานิดหน่อย อาจจะเป็นเพราะเด็กจัดท่าไม่เรียบร้อย พวกเรามาถ่ายอีกแผ่นดูจะเป็นไงครับ”
เฉินชางพูดได้รื่นหูมาก เป็นเพราะเด็กจัดท่าไม่เรียบร้อย ไม่ใช่ปัญหาของคุณ
