้องอ๋อ “หัวหน้าจ้าว”
เฉินชางชะงักไป “จ้าวซิงเหรอ”
หลัวโจวพยักหน้า
พอเฉินชางได้ยินก็ถอนหายใจทันที มองดูหลัวโจว “นายรออยู่นี่นะ ฉันไปถ่ายฟิล์มใหม่ แผ่นนี้มันถ่ายออกมา…”
เฉินชางส่ายหัว อธิบายกับแม่เด็กและหยางไคฮว่า “ขอโทษครับ ฟิล์มแผ่นนี้ไม่ค่อยชัด ต้องไปถ่ายแผ่นใหม่ พวกคุณรอเดี๋ยวนะครับ”
หลังจากพูดจบ เฉินชางก็พูดกับเคาน์เตอร์พยาบาล “อันนี้ไม่ต้องเรียกเก็บเงิน!”
พูดจบก็ลากหนูน้อยไปแผนกรังสีวิทยา
บอกตามตรง ในใจเฉินชางมีคำตอบที่พอจะเข้าเค้าแล้ว แต่ต้องมีข้อมูลภาพเอกซเรย์มายันด้วยถึงจะได้
ฟิล์มนี้ถ่ายออกมาไม่ดีเท่าไร ผลที่ได้จากการอ่านฟิล์มก็ไม่เข้าขั้น!
คิดถึงตรงนี้ เฉินชางก็อดโมโหไม่ได้
ความจริงนี่ไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้งแล้ว ต่อให้บอกว่าแต่ละคนเก่งไม่เหมือนกัน แต่เรื่องอย่างการอ่านกับถ่ายฟิล์มเอกซเรย์ยังจำเป็นต้องมีบุคลากรเฉพาะทาง ถึงอย่างนั้นโรงพยาบาลหลายแห่งกลับไม่ให้ความสำคัญกับแผนกนี้ ความสามารถของหมอแต่ละคนไม่เท่ากัน ทำให้มักจะเกิด…
ใบรายงาน ‘ไม่พบความผิดปกติที่เด่นชัด’ จำนวนหนึ่ง!
ถ้าให้หมอเฉพาะทางบางคนดูยังพอว่า เขาไม่อ่านใบรายงาน ดูแต่ฟิล์ม เพราะเขารู้ว่าผลที่คุณให้ไม่ได้แม่นยำ!
แต่คุณ
