เสนอชื่อไหมครับ”
ฉินเสียงผงะไป “มีสิทธิ์อยู่แล้ว เขาเป็นถึงรองหัวหน้าคณะกรรมการการแข่งขันครั้งนี้เชียวนะ”
พอเฉินชางได้ยินก็เอ่ยอย่างดีใจว่า “เหรอครับ งั้นเดี๋ยวผมโทรหาเขา!”
ฉินเสียงกลอกตา พูดอย่างกับพวกนายสนิทกัน!
โทรหา…
ปีเตอร์ โธบีเป็นใคร
เป็นคนที่ขนาดประธานสมาคมศัลยกรรมตกแต่งประเทศเราอย่างเฉาเซวียนยังไม่เข้าตา เย่อหยิ่งทะนงตน
แต่เห็นเฉินชางโทรออกไปแล้ว ฉินเสวียนก็กลอกตา “ตอนนี้ที่อเมริกาคงประมาณห้าทุ่ม คุณแน่ใจนะว่าอยากโทรหา มิหนำซ้ำ…คุณรู้จักปีเตอร์จริงเหรอ”
“ผมบอกว่าคุณไม่ต้องถ่อมตัว…แต่ผมก็ไม่ได้บอกให้คุณคุยโวนะ!”
เฉินชางโทรศัพท์ ได้ยินคำพูดของฉินเสียงจึงได้สติทันที จริงด้วย ตอนนี้ที่อเมริกาดึกมากแล้ว อาจจะนอนไปแล้วมั้ง
ตอนที่เขาเตรียมจะวางสาย จู่ๆ อีกฝ่ายก็รับแล้ว!
“ไง เฉินเพื่อนรัก ไม่ได้คุยกันนานเลย”
เสียงในโทรศัพท์ลอยมา ทำให้ฉินเสียงผงะไปครู่หนึ่ง
หรือเฉินชางจะรู้จักปีเตอร์จริงๆ แถมยังสนิทขนาดนี้ด้วยเหรอ
พอคิดถึงตรงนี้ ฉินเสียงก็เริ่มสงสัยทันที!
เฉินชางพูดขึ้นว่า “ขอโทษจริงๆ ปีเตอร์ ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย”
ปีเตอร์หัวเราะเบิกบาน “ผมนอนค่อนข้างดึก มีเรื่องอะไรเหรอ”
เฉินชางจ
