ด้ยินว่าฉินเสียงรู้ จึงพยักหน้า “ครับ ตอนนั้นพวกปีเตอร์ โธบีก็มา แต่ประธานเจิ้งไม่พอใจกับความคิดสร้างสรรค์ของพวกเขา ชอบของผมมากกว่า ตอนหลังกลายเป็นการผ่าตัดที่ผมทำ แล้วจากนั้นปีเตอร์ก็เลยออกตัวขอเบอร์โทรกับอีเมล์จากผมเอง”
คำพูดผ่อนคลายของเฉินชางทำให้ฉินเสียงออกจะหมดคำพูด แต่จู่ๆ ก็ได้สติกลับมา “คุณหมายความว่า…คุณชนะปีเตอร์เหรอ”
“ให้ตายสิ เสี่ยวเฉิน คุณจะเก่งเกินไปแล้วมั้ง! คุณรู้ไหมว่าปีเตอร์เก่งขนาดไหน” ฉินเสียงตาเบิกกว้าง เหลือเชื่อไปหมด “ไม่ไหว ตอนนี้ผมยิ่งสงสัยว่าคุณผ่าตัดเป็นยังไงบ้าง พรุ่งนี้ไปดูหน่อยดีกว่าว่าอ้ายเซียงเป็นไงบ้างแล้ว เจ้าหนู ซ่อนคมในฝักจริงๆ เลย!”
“ขนาดเรื่องนี้ยังมาถ่อมตัวกับผม! ผมทำงานมาทั้งชีวิตยังดีลจบในสายเดียวแบบคุณไม่ได้เลย!” ฉินเสียงเอ่ยพลางทอดถอนใจ
เฉินชางยิ้มเขินๆ พลันเอ่ยถาม “ใช่แล้ว หัวหน้าฉิน ผมยังมีเรื่องอยากถามคุณหน่อยครับ!”
ฉินเสียงเอ่ยถามอย่างสงสัย “เรื่องอะไรเหรอ”
เฉินชางเอ่ย “แผนกฉุกเฉินขาดทุนทุกปี ผมก็คิดอยู่ว่าแผนกฉุกเฉินจะเปิดแผนกรักษาผิวหนังฉุกเฉินได้ไหม คุณคิดยังไงครับ ช่วยสร้างรายได้ให้แผนกฉุกเฉินได้ไหมครับ”
ฉินเสียงได้ยินแล้วก็ส่ายหัวทั
