ู่โมโหจนดึงแหวกเสื้อตรงหน้าอกแล้วเอ่ยว่า “ความดันสูงวิเศษวิโสมากงั้นสิ เป็นเบาหวานแล้วเจ๋งมากเหรอ มีพลัค[6]แล้วเก่งมากหรือไง เห็มไหม ขดลวดสองเส้นนี่! เป็นเพราะผ่าตัดหนักสี่สิบแปดชั่วโมง!”
“อีกอย่าง นี่ไนโตรกลีเซอรีน!”
กวนจิ่งซานผงะไป “ใส่ขดลวดนี่เก่งงั้นเหรอ คุณจำผู้ป่วยตับอักเสบตอนนั้นไม่ได้ใช่ไหม ใครกล้าผ่าตัด สุดท้ายไม่ใช่ผมทำเหรอ เงื่อนไขมีจำกัด ผมถูกแฉด้วย ผมเคยพูดอะไรไหมล่ะ”
“ตอนนี้คุณเปรียบเทียบกับผมอยู่ใช่ไหม ผมมาหาคุณเพื่อแก้ปัญหา ไม่ได้มาหาเรื่องคุณ!”
อู๋ถงฝู่สูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง “คุณมาเทียบอะไรกับผมกันเนี่ย เป็นผู้นำดีๆ ไม่ชอบหรือไง เรื่องวันนี้คุณอย่ายุ่งเลย ใครมาผมก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้น ถ้าร้ายที่สุดผมไม่ทำมันแล้ว ใครอยากทำก็มาทำแล้วกัน!”
กวนจิ่งซานเอ่ยเสียงดัง “คุณจะไม่ถามผมหน่อยเหรอว่าวันนี้ผมมาทำอะไร มาแล้วก็ไล่เลย!”
อู๋ถงฝู่พูด “ทำอะไรได้ล่ะ ไม่ใช่มาเจรจาเหรอ มีเรื่องอะไรได้อีก! ผมไม่ได้บอกว่าต้องการตั้งบัญชีดำหรือไง การประชุมวันนี้ผมจัดขึ้นเพื่อพูดคุยว่าจะใช้บัญชีดำยังไง!”
กวนจิ่งซานเอ่ย “พอแล้วๆ หมอที่รักความถูกต้องทั่วประเทศไม่ได้มีแต่คุณ วันนี้ผมมาบอกคุณเรื่องหนึ่ง
