ันไม่อยู่แนวหลังเลยนะคะ…”
คำพูดเดียว ทุกคนได้ยินแล้วรู้สึกเหมือนมีเข็มทิ่มแทงใจ
เป็นคนดีจังเลย! ทำไมคนแบบนี้ถึงต้องบาดเจ็บด้วยนะ
เสี้ยวเจิ้นไห่มองฮุ่ยฮุ่ยแล้วส่ายหัว “ฮุ่ยฮุ่ย ความจริงแล้วผมคิดแบบนี้ตั้งนานแล้ว ผมอยู่แนวหน้าก็ลำบากมากแล้ว นอกจากครอบครัวใหญ่แล้ว พวกเรายังมีครอบครัวน้อยๆ ของพวกเราเองด้วยนะ!”
“ลูกจะคลอดแล้ว คุณจะส่งไปให้บ้านคุณเลี้ยงเหรอ”
ฮุ่ยฮุ่ยนอนนิ่ง ไม่ได้พูดจา หลับตาปล่อยให้น้ำตาไหลลงมา
……
……
ทุกคนเห็นสถานการณ์แล้วพากันถอนใจ หลังจากปลอบแล้วก็ให้เสี้ยวเจิ้นไห่พักร้อน เพื่อให้ช่วงนี้เขาได้อยู่เป็นเพื่อนภรรยา ดูแลภรรยาให้ดี
ทันทีที่อู๋ถงฝู่ออกจากห้องคนไข้ก็ได้รับโทรศัพท์จากสำนักงานผู้อำนวยการ
“ผู้อำนวยการอู๋ เมื่อกี้มีผู้นำจากคณะกรรมการสุขภาพมาหาคุณ คุณไม่รับโทรศัพท์ เขาเลยมาที่ออฟฟิศเลย รอคุณอยู่ที่ประตูน่ะ”
อู๋ถงฝู่ได้ยินแล้วชะงักไปทันที นิ่งเงียบไปพักหนึ่ง
“คุณให้เขารอไปเถอะ!”
เขาพูดประโยคเดียวแล้วก็วางสาย ทำให้ทุกคนอึ้งไป!
เจี่ยงเหวินรุ่ยมองผู้อำนวยการแล้วเลื่อมใสขึ้นมา อู๋ถงฝู่เป็นผู้ทรงอิทธิพลจริงๆ!
แต่ชื่อเสียงของเขาไม่ได้ได้มาเพราะถูกอุ้มชู เขาต่อสู้จึงได้มาต่างหาก!
