หตุนี้!
เจี่ยงเหวินรุ่ยอดพูดไม่ได้ “ผู้อำนวยการ...นี่จะไม่ดีหรือเปล่าครับ”
อู๋ถงฝู่นิ่วหน้าขึ้นมา “เจี่ยงเหวินรุ่ย เสียแรงที่คุณเคยเป็นทหาร ผมชื่นชมจิตใจรักความถูกต้องเต็มเปี่ยมของคุณถึงให้คุณเป็นหัวหน้า คุณก็เป็นเอาแบบนี้เสียแล้วเหรอ”
“ผู้อำนวยการแล้วทำไมเหรอ เขามาทีผมไม่ต้องทำงานแล้วเหรอ เขามาทีผมไม่ต้องประชุมหรือไง แล้วถ้าเขามาผมไม่ต้องผ่าตัดงั้นสิ”
“ไป! ไปประชุมกับผม!”
พูดจบอู๋ถงฝู่ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแจ้งสำนักผู้อำนวยการรวมถึงหัวหน้าทุกแผนกว่าคนที่มาได้ต้องมา คนที่มาไม่ได้ให้คนอื่นเอาเครื่องอัดเสียงมาอัดให้!
เฉินชางงุนงงไปหมดแล้ว! เขารู้สึกว่าคนอย่างตาเฒ่าอู๋มองการณ์ไกลคำนึงถึงผลประโยชน์ เป็นยอดของยอดคนมาโดยตลอด! คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคนตรงไปตรงมาคนหนึ่ง! แถมยังมีนิสัยดื้อดึง ดูไปแล้วยังออกจะน่ารัก?
เฉินชางอดส่ายหัวไม่ได้
……
……
กวนจิ่งซานผงะไปเลย!
ด้านเจ้าหน้าที่สำนักงานผู้อำนวยการก็สีหน้าทั้งอึดอัดและตื่นตะลึง!
เพราะว่า…
เมื่อกี้ผู้อำนวยการของคณะกรรมการสุขภาพคนนี้อยู่ข้างๆ เขานี่เอง!
กวนจิ่งซานก็โมโหจนอยากหัวเราะ อู๋ถงฝู่คนนี้ใช้ไม่ได้จริงๆ
‘ให้เขารอไปเถอะ’
ทำไมได้ยินประโยคนี้เข้าหูถึงรู้สึ
