เขาอดส่ายหัวไม่ได้
แต่เรื่องเฝิงหงฝางย่อมไม่ใช่เรื่องส่วนตัวแล้ว เรื่องนี้กลายเป็นปัญหาเรื่องหลักการกับขีดจำกัดต่ำสุดไปแล้ว อยู่ในโรงพยาบาลยังกล้าเอามีดมาแทงบุคลากรทางการแพทย์ทันที ยังมีเรื่องไหนไม่กล้าอีก
ก็ในตอนนี้เอง จู่ๆ ชายคนหนึ่งก็เบียดเข้ามาในกลุ่มคนแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าร้อนรน “หัวหน้าเจี่ยง…ผู้อำนวยการอู๋ เมียผมเป็นไงบ้างแล้ว”
ชายคนนั้นสวมชุดกาวน์ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งวิ่งออกมาจากห้องผู้ป่วย สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มกังวลใจ!
เมื่อกี้เขาออกไปกู้ชีพ หลังจากได้ข่าวภรรยาก็งุนงงไปทันที
แต่…ช่วยไม่ได้
เขาเลยช่วยผู้ป่วยที่กู้ชีพในตอนนั้นกลับมา พอจัดแจงเสร็จแล้วจึงวิ่งมาหา สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความคับข้องใจและตื่นตะลึง!
เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและไม่ยินยอม!
มือทั้งสองกำหมัดแน่น แต่กลับไม่รู้ว่าจะแกว่งหมัดนี้ไปทางไหนดี!
ลูกเพิ่งห้าเดือน! ภรรยาดีกับพ่อแม่ผมขนาดนั้น…
เมื่อคืนยังเป็นช่วงเวลาที่ตั้งชื่อให้ลูกอย่างรักใคร่ เต็มไปด้วยภาพฝันในอนาคต
พอมาวันนี้กลับได้ข่าวร้ายข่าวนี้!
เห็นผู้อำนวยการอู๋กับเจี่ยงเหวินรุ่ยไม่พูดสักคำ เสี้ยวเจิ้นไห่พลันร้องไห้พลางหัวเราะฮ่าๆๆ ขึ้นมาทันที
เขาไม่ยอม!
เขาหัน
