การหน่อยก็พอแล้ว”
เรื่องเล็กเท่านี้อู่ถงฝู่ย่อมไม่อยากถือสามากนัก ในศูนย์ฉุกเฉิน เรื่องแบบนี้พบเห็นได้บ่อยเกินไปแล้ว ยังมีเรื่องขู่เอาเงินอีกเป็นประจำ
ฉินฮว๋ายอันถอนหายใจ “ผู้ป่วยแผนกฉุกเฉินที่ตายกลางดึกเมื่อวานคนนั้น ว่ากันว่าเป็นทหารเก่า ขนาดนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ยังเชิญมา บอกว่าจะแฉพวกเราว่าไม่เคารพทหารเก่า”
“ยังบอกด้วยว่าพอน้องชายเฝิงหงฝางมาเรียกร้องหาคำอธิบายก็ถูกส่งเข้าไอซียู! จะมาแฉพวกคุณ!”
หลังจากได้ยินแล้ว อู๋ถงฝู่ชะงักไปทันที!
ตอนนี้เฉินชางเอ่ยขึ้นว่า “ผู้อำนวยการอู๋ ผมเป็นคนลงมือเองครับ”
เจี่ยงเหวินรุ่ยได้ยินเข้าก็หันกลับมามองเฉินชางทันที เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “ดีมากเจ้าหนุ่ม! ลงมือได้ดี เดรัจฉานแบบนั้นต้องตีให้ตาย! ถ้ายังทำไม่ถูกอีก คนแบบนี้ผมเอาตายไปนานแล้ว!”
อู๋ถงฝู่จ้องเจี่ยงเหวินรุ่ย เขาหยุดชะงักทันที
แต่จากคำพูดกับสีหน้าแล้วก็ดูออกว่าเขาชื่นชอบเฉินชาง!
อู๋ถงฝู่เอ่ยว่า “อืม รู้แล้ว คุณไปติดต่อสถานีตำรวจ บอกไปว่าที่นี่มีเฝิงหงฝางมุ่งร้ายอยากฆ่าบุคลากรทางการแพทย์ มาจัดการหน่อย”
หลังจากพูดจบ อู๋ถงฝู่มองดูเฉินชางพลางครุ่นคิด “เสี่ยวเฉิน เรื่องนี้คุณต้องร่วมมือกับพวกเราหน่อย เรื่องรา
