ณตน!”
เฉินชางตื่นเต้นเล็กน้อย รู้สึกว่าร่างกายสั่นนิดหน่อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงความศักดิ์สิทธิ์และพันธกิจที่อาชีพนี้มีให้กับเขา!
ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ตนก็เคยปฏิญาณตน!
แต่ตอนนั้นเขายังไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ไม่รู้ว่าที่ตนปฏิญาณตนหมายถึงอะไร
การวินิจฉัยโรคสามปี ประสบการณ์สามปี ทำให้เขาเข้าใจว่าอาชีพนี้มีความหมายอย่างไร
“ชั่วขณะที่ก้าวสู่วงการแพทย์อันศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้าขอปฏิญาณตน! ข้าพเจ้าสมัครใจอุทิศตนเพื่อการแพทย์ รักมาตุภูมิ ภักดีต่อประชาชน รักษาศีล เคารพครูบาอาจารย์ มีระเบียบวินัย ตั้งใจเรียน ขยันหมั่นเพียร มุ่งสู่ความสมบูรณ์แบบ และพัฒนาอย่างรอบด้าน!
ข้าพเจ้าตั้งปณิธานว่าจะขจัดความทุกข์ยากของมวลมนุษย์อย่างสุดความสามารถ พัฒนาสุขภาพสู่ความสมบูรณ์แบบ รักษาความศักดิ์สิทธิ์และเกียรติยศของทักษะทางการแพทย์ ช่วยชีวิตและรักษาผู้บาดเจ็บ ไม่ย่อท้อ ไล่ตามความฝันอย่างไม่ลดละ มุ่งมั่นเพื่อพัฒนาการแพทย์ของมาตุภูมิและสุขภาพกาย ใจของมนุษย์ตลอดชีวิตของข้าพเจ้า”
……
แต่ละประโยชน์เต็มไปด้วยความฮึกเหิม!
หลังจากอู๋ถงฝู่พูดจบก็คำนับทุกคนแล้วกล่าวเนิบช้าว่า “เราแก่แล้ว แต่พวกคุณยังเด็ก เพื่อนร่วมงานทุกท่าน หลังจากนี้โปรดชี้แนะ!”
ชั่วขณะนี้
