แต่ละมณฑลต้องส่งกรรมการตัดสินนำทีมเข้าร่วมการแข่งขันด้วยคนหนึ่ง และฉินเยว่หมิงเป็นคณะกรรมการของมณฑลตงหยางอยู่แล้ว จึงเป็นคนนำทีมมา
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเยว่หมิงได้พบกับเฉินชาง เจ้าเด็กนี่…คงยังไม่รู้ว่าเราเป็นอาของฉินเยว่ละมั้ง
พอคิดถึงตรงนี้ ฉินเยว่หมิงก็อดยิ้มไม่ได้ ทั้งยังตั้งตาคอยเฉินชางคนนี้อย่างเต็มที่
เฉินชางกลับบ้านมาเก็บของ จู่ๆ ก็พบว่า…จะเก็บอะไรดีล่ะ! มีอะไรน่าเก็บ สองวันจะดื่มจะกินจะถ่ายก็ใช้ของโรงแรมได้ทั้งนั้น ต้องเอาอะไรไปล่ะ
หลังจากเก็บสัมภาระติดตัวแล้ว เฉินชางก็ไปสถานีรถไฟทันที
เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ไกลๆ เธออยู่ที่ไหนก็ดูเอ็กซ์แบบนั้นเสียหมด!
ใช่แล้ว อาจารย์เมิ่งของเขานั่นเอง
เฉินชางมองดูอาจารย์เมิ่งสวมเสื้อหนังเข้ารูปที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน อดถอนใจไม่ได้ อาจารย์คนนี้ทำให้นักเรียนสบายใจไม่ได้เลยจริงสิน่า สวมชุดหนังทั้งตัวเกิดตดขึ้นมาไม่กลัวขายหน้าหรือไง
เฉินชางถอนใจแล้วเดินไปข้างหน้า
“อาจารย์เมิ่ง คุณให้นักเรียนสบายใจหน่อยไม่ได้เหรอ” เฉินชางถอนหายใจ เห็นท่าทางเชิงนั้นของผู้ชายที่อยู่รอบๆ แต่ละคนจึงอดเตือนไม่ได้ว่า “คุณไปร่วมการแข่งขันทักษะผ่าตัด ไม่ได้ไป
