อย!
เฉินชางยิ้ม มองฉินเสี้ยวยวนพร้อมพูดว่า “ความจริง…สิ่งที่ผมเรียนก็คือทางที่คุณปูให้ผมไงครับ”
ฉินเสี้ยวยวนอึ้ง “หืม หมายความว่าไง”
เฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมพูดว่า “ผู้อำนวยการฉินบอกแล้วว่าจะสร้างตึกฉุกเฉิน ตึกที่สูงขนาดนั้น จะมีแค่แผนกเดียวคงไม่ได้หรอกมั้ง แผนกศัลยกรรมหัวใจฉุกเฉิน แผนกศัลยกรรมทรวงอกฉุกเฉิน แผนกศัลยกรรมมือฉุกเฉิน แผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีฉุกเฉิน และแผนกศัลยกรรมฉุกเฉินอื่นๆ…ก็ควรจะมีไม่ใช่เหรอ คุณบอกว่าจะให้ผมเป็นหัวหน้า ก็ควรจะเป็นตัวหลักของทุกคน เพราะฉะนั้นจะต้องควบคุมทุกระบบโรคฉุกเฉินอย่างเต็มความสามารถ!!”
ฉินเสี้ยวยวนยิ้ม “เจ้าหมอนี่ อย่าทำเกินกำลังตนเอง ข้าวต้องกินทีละคำ กินเยอะไปนอกจากสำลักแล้วยังจะท้องแตกตายด้วย…”
เฉินชางหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา แต่ก็พูดต่อว่า “ความจริง แผนกฉุกเฉินเป็นที่แรกในการช่วยชีวิตของคนไข้วิกฤต และโรคภัยไข้เจ็บก็ไม่ใช่น้อยๆ ถึงขั้นที่ทุกแผนกล้วนมีโรคที่ทำให้คนไข้อันตรายถึงชีวิต แต่คิดดูอย่างละเอียด ในทุกแผนกใช่ว่าทุกโรคจะอันตรายถึงชีวิต!
สิ่งที่ผมอยากทำมาโดยตลอดคือแยกประเภทคนไข้วิกฤตของแต่ละแผนกออกจากแผนกนั้นๆ เพื่อรักษาในคราวเดียว ผมรู้สึกว่า ผม
