ี้ตาเบิกกว้าง ออกจะทำใจเชื่อได้ยาก ความคิดสร้างสรรค์นี่ถึงกับมีหมอที่เด็กขนาดนี้เป็นคนคิดเหรอ
แม้ว่าจ้าวซิวผิงจะกระวนกระวาย แต่ก็ยังมองดูเฉินชางอย่างวิตกกังวล “หมอเฉิน คุณ…ทำได้ไหม”
เฉินชางพยักหน้าแล้วเอ่ยเรียบๆ ว่า “ไม่น่ามีปัญหาครับ”
ทุกคนพูดไม่ออก! พอเห็นสีหน้าและน้ำเสียงอันผ่อนคลายสบายใจของเฉินชาง ทุกคนต่างไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี…
นี่จะมั่นใจในตัวเอง…เกินไปแล้วมั้ง
จ้าวซิวผิงกระวนกระวายแต่ก็ไม่สบายใจด้วย เขาหวังว่าเฉินชางจะมีศักยภาพแบบนี้จริงๆ…
“งั้นก็ฝากด้วย!”
หลังจากสวมชุดผ่าตัดเสร็จ เฉินชางก็ก้าวไปรับมีดผ่าตัดทันที
หยางเจี้ยนซู่พยักหน้า “ผมช่วย”
สยงคังอวี้เตรียมพร้อมแล้วเช่นกัน
ทุกคนต่างเบนสายตาไปหาเฉินชาง เริ่มมองเขา
ตอนนี้เฉินชางเห็นหลอดเลือดใหญ่ในทรวงอกด้วยสายตาจริงๆ ก็ยิ่งเข้าใจกว่าเมื่อกี้เสียอีก
การผ่าตัดเริ่มขึ้น…
เฉินชางยังตัดเส้นเลือดที่โป่งพอง แล้วตัดหลอดเลือดแดงอินโนมิเนตที่มีพังผืดส่วนหนึ่งทิ้งไปด้วย เขาคล่องแคล่วฉับไวทั้งกระบวนการ
เพราะบายพาสหลอดเลือดใหญ่แล้ว แต่หลอดเลือดข้างเคียงกลับไม่เหมือนกัน มีแต่หลอดเลือดฝอยทั้งนั้น มิหนำซ้ำยังจ่ายเลือดหล่อเลี้ยงกระดูกสันหลัง ดังนั้นต้
