ห้องฟอกเลือดยังเอ่ยว่า “นี่ยังวินิจฉัยได้ จะมหัศจรรย์เกินไปแล้ว!”
ใช่แล้ว ทุกคนต่างจ้องเฉินชางด้วยสายตาเคารพบูชา ทำให้เขาค่อนข้างเขิน…
หลังจากกลับมา หมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สามยังจ้องเฉินชางไม่เลิก “หมอเฉิน สมองคุณตกลงมันหน้าตาเป็นยังไงกันแน่”
“นั่นสิ! ผลข้างเคียงไม่พึงประสงค์ของพาราเซตามอลคุณยังรู้!”
“คุณท่องคู่มือยาหมดเลยเหรอ”
เฉินชางยิ้ม
ด้านเมิ่งซีก็มองเฉินชางอย่างดีอกดีใจ “ยอดเยี่ยม! เรื่องนี้ยังทำได้!”
เฉินชางอดพูดไม่ได้ว่า “อาจารย์สอนมาดีครับ!”
คราวนี้เมิ่งซีคุมไม่อยู่ ด้านหมอดีกรีปริญญาเอกเบอร์สามยังพากันชูนิ้วกลาง
“หมอเฉิน นี่จะประจบกันเกินไปมั้ย!”
“นั่นสิ ไม่ได้ประจบกันจนถึงขั้น…”
เมิ่งซีถลึงตาใส่ทุกคน “ทำไม เขาเก่งแล้วไม่ใช่นักเรียนฉันเหรอ”
ทุกคนยิ้มเจื่อนๆ อย่างห้ามไม่ได้ “ครับๆๆ…เป็นเพราะหัวหน้าเมิ่งเก่งทั้งนั้นเลยครับ!”
[ติ๊ง! ค่าความรู้สึกดีของเมิ่งซี +10!]
เฉินชางเผยยิ้ม
[1] การตรวจวิเคราะห์ก๊าซในเลือด (blood gas analysis)
[2] การตรวจความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด (complete blood count)
[3] ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจด้วยคลื่นเสียงสะท้อนความถี่สูง
