านั้น
ควงเหวินฟู่นึกถึงความรู้สึกที่เฝ่ยไป๋ลู่มีต่อเขา หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งความรู้สึกนั้นก็เอาชนะความเกลียดชังได้ในที่สุด
เขาลอบกลืนน้ำลาย และถามอย่างลังเลว่า “ทำไมคุณถึงมุ่งเป้าไปที่เฝ่ยไป๋ลู่?”
คนคนนี้ติดต่อเขามาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว บอกว่าต้องการหารือเกี่ยวกับข้อตกลงทางธุรกิจ
แน่นอน เงินลงทุนจำนวนนี้สามารถแก้ปัญหาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขาได้
แต่เขาเคยทำร้ายเฝ่ยไป๋ลู่มาแล้วครั้งหนึ่ง เขาจะทำร้ายเธอเป็นครั้งที่สองเหรอ?
“ถ้ายังอยากได้เงิน อย่าถามคำถามที่ไม่ควรถาม!” น้ำเสียงของชายคนนั้นเริ่มเย็นชาขึ้น
“ผมจะส่งข้อมูลให้คุณทีหลัง แล้วคุณก็ทำตามนั้นเป็นพอ” พูดจบ อีกฝ่ายก็วางสายไป
หลังจากนั้น ข้อมูลก็ถูกส่งมาทันที
ควงเหวินฟู่รีบคลิกเข้าไปอ่าน ข้างในไฟล์มีเอกสารฟ้องร้องไป๋ลู่จำนวนสามสิบสี่หน้า ในข้อหาสร้างความวุ่นวายสมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ทั้งทำการทุจริต การค้าประเวณี เป็นเด็กเลี้ยงต้อยบนแพลตฟอร์มหนึ่ง ทารุณกรรมแมว และการเลือกปฏิบัติต่อคนงานด้านสุขาภิบาล โดยมีรูปภาพและข้อความประกอบอย่างละเอียด ประหนึ่งผู้เขียนได้เห็นกับตา
ควงเหวินฟู่รู้ว่าเนื้อหาข้างในไม่ใช่ความจริง เฝ่ยไป๋ลู่ทำงานตัวเป็นเกลียว เธอจะเสียเวลากับเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?
แต่ชาวเน็ตไม่รู้!
เมื่อเขาเผยแพร่เอกสารนี้ในฐานะ ‘แฟนเก่า’ ของเฝ่ยไป๋ลู่ พร้อมรูปภาพโจ่งครึ่ม ไม่ว่าเฝ่ยไป๋ลู่จะอธิบายยังไง ข้อแก้ตัวย่อมฟังไม่ขึ้น
แต่ย
