”
“อีกอย่างนะ ผมชอบอะไร ป้าใหญ่ผมก็จะให้สิ่งนั้นมีสารก่อมะเร็ง สองสามวันนี้ผมกินผัดหมาล่า เช้าตรู่เมื่อวานป้าใหญ่ผมก็ส่งข้อมูลว่าผัดหมาล่าก่อมะเร็งเข้ามาในกรุ๊ป!”
“สรุปแล้ว ผมชอบกินอะไร ป้าแกก็จะให้มันมีสารก่อมะเร็ง ทำเอาตอนนี้ความเร็วในการกินข้าวของผมไล่ตามความเร็วที่ป้าใหญ่ผมพบสารก่อมะเร็งไม่ทัน!”
“นอกจากนี้ผมพบว่าต้นกำเนิดความสุขของผมก่อมะเร็งหมดเลย!”
หลังจากทุกคนฟังจบก็หัวเราะร่าขึ้นมาทันที!
“ป้าใหญ่แท้ๆ! ของจริงเลย!”
“ผมก็มีป้าใหญ่แบบนี้อยู่คนหนึ่ง”
“ผมด้วย!”
ต้องพูดว่าหลังจากมีกลุ่มผู้สูงอายุเหล่านั้นในวีแชทแบบนี้ วีแชทออฟฟิเชียลก็เริ่มผงาดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ข้อมูลที่ดึงดูดใจผู้สูงอายุจึงกระจายออกไปอย่างบ้าคลั่ง ถึงกับรวมเอาข่าวลือบางอย่างเข้าไปด้วย แต่มีคุณก็มีโทษ จะไม่แยกแยะเลยก็ไม่ได้
หลังจากเลิกงาน เฉินชางไม่สนใจไปโรงพยาบาลตงต้าสาขาหนึ่ง ลากยัยฉินขี้ประจบเข้าห้องตรวจทันที
เฉินชางนั่งวางท่าใหญ่โตอยู่บนเตียง พูดกับยัยฉินขี้ประจบว่า “ทำผิดอะไรไหม”
ฉินเยว่มุ่ยปาก คุกเข่าลงข้างๆ เฉินชาง แล้วทุบขาให้ “ผิดแล้ว…ฉันผิดไปแล้ว…”
เฉินชางผงะไป ไม่เลวนี่ ยังเอาตัวรอดเก่ง?
“ผิดตรงไหนล่ะ!”
สีหน้าฉินเยว่เหมือนยินยอมถูกฆ่าแกงแต่โดยดี “คุณว่าผิดตรงไหนก็ตรงนั้นละ!”
พอเฉินชางได้ยินก็ร้อง “โอ้โห ทำไมวันนี้ว่านอนสอนง่ายขนาดนี้”
ฉินเยว่เอ่ยยิ้มๆ “วันไหนไม่ว่านอนสอนง่ายเหรอ คุณเปลี่ยนรีมาร์คในรายช
