ื่อวีแชทเถอะ ฉันชื่อน้องฉินเด็กดี!”
เฉินชางจะปฏิบัติแบบนี้ได้อย่างไร เขาพลิกตัวนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง หรี่ตาแล้วพูดอย่างเบิกบานว่า “ผมเมื่อยขา นวดให้ผมดีๆ ที!”
ฉินเยว่ยั่วยวนอยู่ข้างหูเฉินชาง “เหรอคะ ขาข้างไหนล่ะคะ”
เฉินชางเกือบทนไม่ไหว ยัยตัวแสบนี่ ยิ่งซนขึ้นเรื่อยๆ เลย “เมื่อยไปหมด นวดให้หมดเลย!”
ฉินเยว่เอ่ย “บ่าวทราบแล้วเจ้าค่ะ!”
……
……
ในตอนนี้เอง ฉินเสี้ยวยวนกับหลี่เป่าซานก็ผลักประตูเดินเข้ามา
ฉินเยว่กำลังคุกเข่านวดให้เฉินชางอยู่ฝั่งหนึ่ง เฉินชางนอนคว่ำกับเตียง หัวซุกอยู่ในผ้าห่ม พูดอย่างมีชีวิตชีวาขึ้นว่า “อืม ได้เลย สบายมากเลย อืม…ได้…เป็นเด็กดีจริงๆ! เดี๋ยวให้กินลูกอมนะ!”
ฉินเยว่เอ่ยยิ้มๆ “ได้ค่ะนายท่าน!”
เหล่าฉินเห็นภาพนี้เข้าพอดี พลันตะลึงงัน เส้นเลือดบนใบหน้าปูดโปน
ลูกสาวฉันฉันยังไม่กล้าเล่นขนาดนี้ ไอ้เด็กเวรนี่ แล้วยัง…ยัยเด็กบ้านี่ ยังมานายท่งนายท่าน น่าอายเกินไปแล้ว!
เหล่าฉินคิดแล้วก็รู้สึกว่าศีรษะชาหนึบ
พอได้ยินว่ามีคนเข้ามาฉินเยว่จึงหันหลังไป พบว่าหัวหน้าหลี่กับพ่อของตนยืนอยู่ข้างหลัง จ้องมองตนอย่างตื่นตะลึง เธอจึงหน้าแดงทันที รีบลุกขึ้นแลบลิ้นใส่ จากนั้นก็ลุกวิ่งไปเลย
ด้านเฉินชางรู้สึกว่าไม่มีความเคลื่อนไหวจึงอึ้งไปทันที “ทำไมไม่นวดแล้วล่ะ เร็วเข้าสิ ออกแรงเยอะๆ หน่อย นวดตรงสะโพกให้ผมด้วย”
พอเหล่าฉินได้ยินเข้าก็อกจะแตกแล้ว!
ตรงสะโพกด้วยอีก! ให้ตายสิ! ฉันจะตัดกล้ามเน