ารให้ออกครบทั้งสองข้อ ข้อแรกคือปฏิบัติภาระงานในการประเมินตำแหน่งให้สำเร็จไม่ได้ติดต่อกันเป็นเวลาสองปี ทั้งยังปฏิบัติภาระงานให้ลุล่วงตามการประเมินแยกหรือการประเมินใหม่จากองค์กร ภายในหนึ่งปีไม่ได้
ข้อสองถ้าหน่วยงานเราดำเนินการควบรวมและลดจำนวนบุคลากรในสังกัด จำเป็นต้องลดคนลง ก็คือบุคคลที่ปฏิเสธแผนขององค์กร”
จางเหวินป๋ออึ้งไปเลย
ดูท่าโรงพยาบาลตัดสินใจหนักแน่นแล้ว แต่…เรื่องที่เรานอกใจมันยังไงกันแน่
จางเหวินป๋อโมโหจนหันขวับออกไปทันที
เขาดูออกแล้วว่าผู้อำนวยการเอาจริง ตนอยู่ที่นี่ไปก็ไม่มีประโยชน์แล้ว!
พอออกมาจากโรงพยาบาล จางเหวินป๋อก็โมโหจนระเบิด! เขาคิดไปคิดมาว่าที่ตนโดนให้ออกเป็นลูกไม้ของใครกันแน่! มิหนำซ้ำเรื่องนอกใจจะเป็นฝีมือใคร คิดไปคิดมาก็มีแค่คนเดียว นั่นก็คือสือน่า! เมื่อคิดถึงตรงนี้จางเหวินป๋อก็บึ่งรถไปโรงพยาบาลอันดับสองด้วยความเดือดดาล
……
……
เวลาตกทุกข์ได้ยากจึงได้เห็นความจริงใจ หลังจากเกิดเรื่องสือน่า หมอและพยาบาลทั้งแผนกฉุกเฉินต่างก็ช่วยแบ่งเบาความทุกข์ยากของเธอ ทำเรื่องที่พอทำได้ตามความสามารถ
ตอนนี้คนในแผนกฉุกเฉินก็มีมาก สือน่าเป็นหัวหน้าทีม คนไข้ที่อยู่ในมือมีไม่น้อย ไม่มีเวลาร่ำไรมากเท่าไร เธอจึงจดจ่อกับการทำงานต่อไป ส่วนเรื่องนอกใจ หวงเหว่ยเหยียนก็ไปสืบมาได้โดยแทบไม่เปลืองแรง
“คุณสือ ดูท่าคุณจะซื่อเกินไปจริงๆ ช่วงที่จางเหวินป๋อคนนี้เรียนปริญญาเอกก็เคยมีพฤติกรรมนอกใจมาสอ
