หมดแล้วยังหาใหม่ได้ แต่ถ้าคนตายไปแล้วฟื้นคืนไม่ได้ เรื่องค่าใช้จ่ายพี่จะหาทางเอง น้องไม่ต้องเป็นห่วง อีกอย่าง ค่าใช้จ่ายครั้งนี้ น้องไม่ต้องออกแม้แต่หยวนเดียว”
สือน่าส่ายหน้า “คุณพ่อดีกับฉันมาก สิ่งที่ฉันควรจะจ่ายก็ต้องจ่าย พี่ชายใหญ่ต้องเลี้ยงครอบครัว ไม่ง่ายเลย ตอนนี้ฉันยังไม่หย่า นี่ก็เป็นส่วนรวม”
ชายวัยกลางคนได้ยินคำพูดของสือน่าแล้วถอนหายใจ “น้องสะใภ้…ครอบครัวพี่ทำผิดต่อเธอ”
สือน่าส่ายหน้า พลันเผยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ชีวิตคนทั้งคน”
ใช่!
หญิงชราเองก็ไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว
คนไข้จึงถูกส่งตัวไป ICU ภายในวันนั้น
……
……
วันถัดมาช่วงกลางคืน จางเหวินป๋อ สามีของสือน่ามาถึง ดูก็รู้ว่าเป็นชายวัยกลางคนที่มีความเย่อหยิ่งมาก
หลังจากมาถึง เขาก็ข้ามหน้าหมอเวรจะไปคุยกับหัวหน้าเพื่อถามอาการของพ่อ
หลี่เป่าซานไม่ไว้หน้า บอกว่าไม่มีเวลาโดยตรง
สองสามวันนี้เรื่องของสือน่าได้แพร่ออกไปแล้ว เบื้องบนและเบื้องล่างทั้งโรงพยาบาลร่วมใจกัน ไม่มีใครแสดงความเป็นมิตรต่อเขาเลย
เรื่องนี้ทำให้จางเหวินป๋อโกรธมาก!
ตนเป็นถึงนักวิจัยหลังปริญญาเอกของ USA เชียวนะ! แต่กลับถูกแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลเล็กๆ อย่างโรงพยาบาลอันดับสองปฏิเสธ
เขาโทรหาสือน่า แต่สือน่าก็ไม่รับสาย ทั้งยังพาลูกๆ ย้ายออกไปอยู่โรงแรม ให้ฉินเยว่ช่วยดูแลเด็กๆ ก่อน
ส่วนเฉินชางพาสือน่าไปหาหวงเหว่ยเหยียน
หวงเหว่ยเหยียนเป็นทนายที่เก่งที่สุดในเมืองอันหยาง!
ห
