ีกลิ่นเหล้าหลงเหลืออยู่ หงุดหงิดชะมัด…
ต้องเป็นเพราะสินค้ายังไม่สมบูรณ์แน่!
เฉินชางตั้งสติ ถือกล้องส่องตรวจกล่องเสียงส่องจากปากลงไปถึงคอ สำรวจอย่างระมัดระวัง
หมอจากแผนกระบบทางเดินหายใจที่อยู่ข้างๆ พูดอย่างระมัดระวัง “หมอเฉิน เจอเส้นเสียงไหม”
นี่คือคำพูดกับดักของทุกคน
เพราะตอนที่ใส่ท่อช่วยหายใจ ถ้ามองเห็นเส้นเสียง ก็เหมือนกับการมองเห็น ‘โอกาสรอด’!
ถูกต้อง สำหรับการใส่ท่อช่วยหายใจ เส้นเสียงก็คือโอกาสรอด!
เฉินชางขมวดคิ้ว ส่ายหน้าพูดเสียงต่ำ “มองไม่เห็น!”
ความยากสูงมากจริงๆ
เฉินชางกลั้นหายใจ สอดลึกเข้าไปอีก ทุกคนเห็นเพียงแค่เขายกมือซ้ายขึ้น มือขวาออกแรงเล็กน้อย ในที่สุดเส้นเสียงก็ปรากฏแล้ว!
กระบวนการนี้ดูเหมือนเบา พูดขึ้นมายิ่งง่าย ความจริงมือขวาของเฉินชางต้องออกแรงมากพอจึงจะยกเส้นเสียงขึ้นมาได้
เฉินชางถอนหายใจ!
โชคดีที่มีกล้องส่องตรวจกล่องเสียง ไม่อย่างนั้นความยากจะยิ่งสูง
พวกสือน่ามองดูอย่างระมัดระวัง เห็นเฉินชางเห็นเส้นเสียงแล้ว ก็อดออกแรงโบกหมัดด้วยความตื่นเต้นไม่ได้!
เล่อเล่อตะโกนเสียงลั่น “ไม่ไหวแล้วๆ เปลี่ยนคน มือฉันไม่มีแรงแล้ว”
เป็นความจริงที่ว่า ตั้งแต่เฉินชางเข้ามา การปั๊มหัวใจก็ไม่หยุดเลยแม้แต่นาทีเดียว
โชคดีที่เล่อเล่อร่างกายแข็งแรงกำยำ ถ้าเป็นคนอื่นไม่แน่ว่าจะไหว
เสี่ยวหลินได้ยินแล้วรีบเข้าไป เริ่มปั๊มต่อ!
ความจริงรูปร่างของเสี่ยวหลินบางกว่า เมื่อเทียบกับชายที่นอนอยู่บนเต
