ียงตอนนี้ เธอผอมเหมือนไม้กระดานอย่างไรอย่างนั้น
แต่เสี่ยวหลินเรี่ยวแรงไม่น้อย
การปั๊มหัวใจของเธอก็ได้มาตรฐานมาก
หน้าอกกระเพื่อมอย่างต่อเนื่อง!
ไขมันบนร่างกายของผู้ป่วยก็สั่นอย่างต่อเนื่อง แม้ดูเป็นจังหวะมาก แต่…แบบนี้ ความยากในการใส่ท่อช่วยหายใจก็เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
การปั๊มหัวใจจะหยุดไม่ได้เด็ดขาด!
แต่การใส่ท่อช่วยหายใจก็ต้องดำเนินการทันที
หมอแผนกระบบทางเดินหายใจที่อยู่ข้างๆ เห็นถึงความยากลำบากก็อดพูดไม่ได้ “หมอเฉินครับ ให้ผมช่วยคุณยึดไว้ไหมครับ”
เฉินชางพูด “คุณส่งสายสวนมา”
ทั้งสองฝ่ายพยักหน้า ยื่นมือเข้ามา!
เฉินชางมือไวตาไว มือหนึ่งยึดศีรษะของผู้ป่วยไว้ มือขวาถือสายสวน ใส่สายสวนเข้าไปอย่างรวดเร็ว!
ทั้งกระบวนการไม่ถึงห้าวินาที!
เฉินชางกลับหลังหัน “เครื่องช่วยหายใจ!”
เล่อเล่อตาเป็นประกาย มองเฉินชางแล้วอดพูดไม่ได้ “คุณหมอเฉินสุดยอดมาก!”
ระหว่างที่พูดก็รีบเชื่อมต่อเครื่องช่วยหายใจ
หมอแผนกระบบทางเดินหายใจที่อยู่ข้างหลังก็อดชื่นชมไม่ได้
ส่วนสือน่าอดถอนหายใจไม่ได้ “ขอบคุณนะคะ เสี่ยวเฉิน”
ทันใดนั้นสือน่าก็พบว่าตนตกใจจนแผ่นหลังเปียกชุ่มหมดแล้ว
พยาบาลเริ่มการดำเนินการหลังจากนั้นอย่างรวดเร็ว เชื่อมต่อเครื่องช่วยหายใจ ปรับพารามิเตอร์ของเครื่องช่วยหายใจ ส่วนพวกเสี่ยวหลินกับเล่อเล่อผลัดกันปั๊มหัวใจ
ในที่สุดสือน่าเองก็ตั้งสติได้ เริ่มออกคำสั่ง
“อะดรีนารีน!”
หนึ่งเข็ม…
สองเข็ม…
……
หลังใช้อะดรีนา
