มาก
ครู่ใหญ่ ฉินเสี้ยวยวนถอนหายใจ “เยว่เยว่ แม้พ่อไม่รู้ว่าหนูชอบคนแบบไหน ในอนาคตอยากมีชีวิตแบบไหน แต่พ่อรู้สึกว่าหนูควรพิจารณาให้รอบคอบ หลายอย่างเงินทองทดแทนไม่ได้ การได้เจอคนที่ใช่ คนที่รัก สำคัญกว่าอะไรทั้งนั้น”
พูดถึงตรงนี้ ฉินเสี้ยวยวนถอนหายใจอีกครั้ง “พ่อรู้ว่านี่เป็นเรื่องส่วนตัวของหนู แต่…พ่อก็ยังรู้สึกว่าเสี่ยวเฉินไม่เลวเลยจริงๆ…”
ฉินเยว่มึนงง “พ่อ…พ่อจะพูดอะไร”
ฉินเสี้ยวยวนมองฉินเยว่ “วันนี้หนูไปไหนมา”
ฉินเยว่ “หนูไปกินหม้อไฟไหตี่เลาค่ะ”
ฉินเสี้ยวยวน “ไปกับใคร”
ฉินเยว่งงว่าวันนี้เหล่าฉินเป็นอะไร ดูแปลกเล็กน้อย “จะกับใครได้ล่ะคะ…กับเฉินชางไง”
ฉินเสี้ยวยวนอึ้ง “แล้วรถที่อยู่ข้างหลังของใคร ทำไมหนูถึงขับมา หนูอย่ามาบอกนะว่าเป็นของเฉินชาง”
ฉินเยว่หยิบกุญแจรถออกมา “แน่นอนว่าไม่ใช่ของเฉินชาง เขาจะมีปัญญาซื้อรถแบบนี้ได้ซะที่ไหน พ่อไม่เห็นทะเบียนรถเหรอคะ 东A66666”
ฉินเสี้ยวยวนถอนหายใจ “ยังจะโกหกพ่ออีก…”
ฉินเยว่สีหน้ามึนงงเต็มประดา “โกหกอะไรพ่อคะ พ่อมีอะไรพูดมาตรงๆ สิคะ…หนูไม่เข้าใจว่าพ่อพูดอะไร”
ฉินเสี้ยวยวนใบหน้ามืดทะมึน “เสี่ยวเฉินไม่มีปัญญาซื้อรถหนูก็จะทิ้งเสี่ยวเฉินแล้วเหรอ เยว่เยว่ พ่อพูดตามตรง อย่ารังเกียจคนจน ชอบคนรวย…เสี่ยวเฉินเขาเป็นคนที่มีศักยภาพ!”
นั่นไง!
ตอนนี้ในที่สุดฉินเยว่ก็เข้าใจแล้ว พลันพูดอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “พ่อแม่คิดอะไรอยู่ เห็นหนูเป็นคนแบบนั้นเหรอคะ นี่ไ
