เหงื่อท่วมหน้าผาก จอนผมสองข้างเปียกโชก
ตอนนี้ตรงหัวเตียงยุ่งเหยิงไปหมด
รอบข้างยังมีหมออีกสองสามคน มองสือน่าอย่างร้อนใจ
เห็นได้ชัดว่าเจอปัญหาการใส่ท่อช่วยหายใจ
เฉินชางคิดถึงตรงนี้ พลันมองเสี่ยวหลินตามสัญชาตญาณ
เสี่ยวหลินรีบลุกขึ้นหยิบถุงมือมา เฉินชางใส่ถุงมือ สายตาจ้องจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่กะพริบ
แม้บนจอภาพคลื่นไฟฟ้าหัวใจมีคลื่น แต่…เห็นได้ชัดว่าเป็นรูปคลื่นผิดจังหวะที่เกิดจากการปั๊มหัวใจ ไม่ใช่คลื่นจากการเต้นของหัวใจที่แท้จริง
ออกซิเจนในเลือดมีเพียงแค่แปดสิบแปด!
หัวใจหยุดเต้น!
สถานการณ์ของคนไข้อันตรายมาก…
เฉินชางมองลำคอของคนไข้ตามสัญชาตญาณ แล้วเข้าใจทันทีว่าทำไมถึงเป็นเช่นนี้
นี่คือรูปแบบของทางเดินหายใจที่ใส่ท่อช่วยหายใจลำบากอย่างแท้จริง
คนไข้ที่ลำคอสั้นมาพร้อมกับความอ้วนอย่างรุนแรงแบบนี้ เป็นคนไข้ที่คุณหมอทุกคนไม่อยากเจอ
นี่เป็นรูปแบบของทางเดินหายใจที่ใส่ท่อช่วยหายใจลำบาก!
แต่ไม่ใส่ท่อช่วยหายใจ ก็จะเชื่อมต่อกับเครื่องช่วยหายใจไม่ได้ ตอนนี้รับประกันระดับออกซิเจนในเลือดของคนไข้ไม่ได้ ไม่แน่ว่าคนไข้อาจจะเสียชีวิตได้ในเวลาไม่นาน…
ไม่ใช่สิ!
หรือพูดได้อีกอย่างว่าตอนนี้คนไข้ได้เสียชีวิตแล้ว และสิ่งที่บุคลากรทางการแพทย์ทำอยู่ตอนนี้ คือพยายามกู้ชีวิตเขากลับมา
ถึงอย่างไร…หัวใจก็หยุดเต้นไปแล้ว!
