นอู่จงใจมองเฉินชางแวบหนึ่ง “คืนนี้ดื่มหน่อยได้ไหม ผมอุตส่าห์โบกรถมา!”
หมอชายหลายคนที่อยู่รอบๆ ต่างโห่ร้องขึ้นมา “ใช่ คืนนี้ต้องดื่มหน่อย!”
เฉินชางยิ้มอย่างอึดอัด “วันนี้ขับรถมา”
ฉินเยว่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไร คุณดื่มเถอะ ฉันขับรถให้ค่ะ”
ชุยหยวนอู่ได้ยินแล้วยิ้มขึ้นมาทันที “ฮ่าๆ ดูน้องสะใภ้สิว่าดีแค่ไหน! ทั้งสวย ทั้งรู้ความ จะหาภรรยาที่ดีขนาดนี้ได้ที่ไหน”
ฉินเยว่ถูกทุกคนชมจนดีใจเล็กน้อย
วัยรุ่นรวมกลุ่มกันก็มักจะปลดปล่อย อะไรก็กล้าพูดและพูดได้ทุกอย่าง
เฉินชางกระวนกระวายทั้งคืน กลัวว่ากระต่ายน้อยฉินเยว่จะถูกหมาป่าใหญ่อย่างเมิ่งซีทำร้าย
แต่เมื่อเห็นทั้งสองคุยกันอย่างมีความสุข เขาก็โล่งอก
ดื่มถึงตอนท้าย พวกหนิงเฮ่าเซินมองเฉินชางพร้อมพูดว่า “เฉินชาง เรารอข่าวดีของคุณอยู่นะ คุณไปเมืองหลวง อย่าทำให้ตงหยางของเราขายหน้าเชียว ฝากคุณด้วย! คุณทำเราตกรอบไปแล้ว คุณก็ต้องรับผิดชอบเรา…ถ้าคุณไม่ติดหนึ่งในสิบ ผมว่าหนึ่งร้อยคะแนนของคุณจะต้องใช้เส้นสายแน่ๆ เข้าใจไหม”
……
ครั้งนี้เฉินชางเองก็ดื่มมากไป อยู่กับคนรุ่นราวคราวเดียวกัน ทุกคนต่างปลดปล่อย
ชุยหยวนอู่ก็ดี หนิงเฮ่าเซินก็ช่าง คนเหล่านี้นิสัยดีเลยเชียว
เฉินชางคุยโวว่า “หนึ่งในสิบเรื่องเล็กน้อย…ผมเอาที่หนึ่งกลับมาให้พวกคุณ! ผมไม่เพียงแค่จะคว้าที่หนึ่ง ผม…ยังจะทำให้อาจารย์เมิ่งของผมได้ที่สองด้วย….”
หม้อไฟช่างเป็นของดี เหล้าก็เช่นกัน เมื่อทั้งสองอย่
