าฉันก็ชอบคุณเลย ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่าทำไมฉันถึงไม่หาแฟนสักที ผู้หญิงเก่งๆ อย่างฉันคนจีบเยอะแยะ!”
จู่ๆ เฉินชางก็ถามว่า “ถ้าผมไม่สารภาพรักกับคุณล่ะครับ”
ฉินเยว่หัวเราะเสียงเย็นทีหนึ่ง “งั้นฉันจะใช้ไม้แข็งค่ะ!”
ทั้งสองสบตากัน พลันหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ เฉินชางก็พูดว่า “รถคันนี้ไม่ใช่ของผมครับ คนอื่นให้มา ผมผ่าตัดศัลยกรรมตกแต่งให้ภรรยาของเจิ้งกั๋วถานเสร็จ เขาให้รถผมคันหนึ่ง”
พอฉินเยว่ได้ยินว่าไม่ได้ใช้เงินของบ้านตน ก็มุดเข้าที่นั่งข้างคนขับไปอย่างดีใจทันที ในใจพึมพำ “คนขับเฉิน ออกรถ! ที่หมาย: ไหตี่เหลา!”
เฉินชางยิ้ม “ยัยเด็กนี่ งกจริงๆ!”
แต่เขาก็ยิ้มพูด “ได้เลย! ไป…”
เฉินชางสตาร์ทรถและจากไปอย่างสง่า…
ตอนนี้เอง ฉินเสี้ยวยวนและจี้หรูอวิ๋นลงจากตึกมาเห็นฉากนี้เข้าพอดี สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที
“เหล่าฉิน คนที่ขึ้นปอร์เช่ไปเมื่อกี้…ลูกสาวเราใช่ไหมคะ”
เหล่าฉินพยักหน้า
สองสามีภรรยาสบตากัน ขมวดคิ้วแน่นทันที
มือที่สามปรากฏตัวแล้ว?
