บทที่ 560 ผู้หญิงพวกนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว
“เวลาไหนกันแล้ว? ทำอะไรกันอยู่ตรงนั้น? ยังไม่กลับห้องไปนอนอีก!”
เย่อวี๋หรานตะโกนออกไปด้วยความไม่พอใจอย่างมาก
นอกห้อง แม่เฒ่าจูรีบบอกให้สามีและลูกสาวลดเสียงลง
“ชู่ว…เบาหน่อย เมียเจ้าใหญ่ยังไม่นอน”
จูเอ้อร์เม่ยไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่กล้าพูดเสียงดัง เพียงบ่นเสียงเบาว่า “บอกตรง ๆ นะเจ้าคะ มาอยู่ที่นี่ไม่มีอิสระเลย ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าจะกลับไปได้ตอนไหนหรือเจ้าคะ?”
พ่อเฒ่าจูและแม่เฒ่าจูมีสีหน้าลำบากใจ “พวกข้าจะรู้ได้อย่างไร? ต้องถามพี่สะใภ้ของเจ้า”
จูเอ้อร์เม่ยมองบน ก็เพราะพี่สะใภ้ไม่บอก ข้าถึงมาถามพวกท่านอย่างไรเล่า!
ถ้าพี่สะใภ้ยอมบอก ข้ายังจะมาถามพวกท่านอีกหรือ?
“เอาล่ะ พวกท่านไปนอนเถอะเจ้าค่ะ ข้าก็จะไปนอนเหมือนกัน” จูเอ้อร์เม่ยพูดจบก็หมุนกายตรงไปยังห้องนอนแขกที่ถูกเตรียมไว้ให้นางโดยเฉพาะ
พ่อเฒ่าจูและแม่เฒ่าจูเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร เดินกลับเข้าห้องตนเองไปเช่นกัน
หลังจากนั้น ภายในเรือนหลังใหม่ก็เงียบสงบลง
เงาร่างของมังกรตาเดียวเจียงซู่และจูซานเสิ่นปรากฏขึ้นนอกเรือน
กานอี้เซียนเห็นทิศทางของสองคนนั้นก็ต้องกระวนกระวายใจ นั่นมันทางไปเรือนจูต้าเหนียงนี่นา?!
ไม่ได้การ ข้าไม่อาจดูเฉย ๆ โดยไม่ช่วยอะไรเลย
นั่นเป็นมือสังหารที่มีวรยุทธ์คนหนึ่งเชียวนะ ครอบครัวจูต้าเหนียงไม่ใช่คู่มือของชายคนนี้แน่
คิดได้เช่นนี้ กานอี้เซียนก็พลันหายตัวไปจากบริเวณนั้น
“คือที่น
