นี่ยนะ จะเอาอย่างไรกันแน่?
เนื่องจากฝนเพิ่งจะตกไปเมื่อช่วงกลางวัน เส้นทางในหมู่บ้านจึงสัญจรไม่ค่อยสะดวกนัก
เพียงย่ำเท้าลงไป ดินโคลนอ่อนนุ่มก็จะกระเด็นมาติดบนขา
เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ รองเท้าที่ดี ๆ อยู่ก็เปลี่ยนสภาพไปเสียแล้ว
แม้ฝนจะหยุดตกแล้ว แต่ในเวลาแบบนี้ถ้าไม่มีธุระก็ไม่มีใครอยากออกมาข้างนอก
มังกรตาเดียวเจียงซู่ควบม้าตัวสูงใหญ่เร่งรุดมาทางนี้ เขาเดินทางมาตามเส้นทางที่คนบอกไว้ ในไม่ช้าก็เข้าสู่อาณาเขตของหมู่บ้านสกุลจู
“เอ๊ะ?”
อยู่ดี ๆ ก็มีคนที่เปี่ยมด้วยไอสังหารปรากฏตัวขึ้นในพื้นที่ใต้อาณัติของตนเอง ย่อมต้องดึงดูดความสนใจของกานอี้เซียนอยู่แล้ว
โดยเฉพาะเมื่อช่วงกลางวันยังมีคนมาแจ้งข่าวจูต้าเหนียง ตกเย็นคนผู้นี้ก็ปรากฏตัวขึ้น
กานอี้เซียนจับตามองอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด เห็นคนคนนั้นผูกม้าไว้บริเวณใกล้กับหมู่บ้านสกุลจู จากนั้นก็เดินตรงมายังหมู่บ้านสกุลจูอย่างเงียบเชียบ
ชายผู้นี้แค่ดูก็รู้ว่าเป็นมืออาชีพ หากไม่ใช่เพราะไม่ค่อยคุ้นเคยกับหมู่บ้านสกุลจู อ้อมไปอ้อมมาหลายตลบ เกรงว่าป่านนี้คงบุกไปถึงเรือนของจูเหล่าโถวแล้ว
เพราะมีงานศพ เรือนของจูเหล่าซานและจูเหล่าซื่อจึงมีแสงไฟสว่างไสวอยู่ตลอด มังกรตาเดียวเจียงซู่จึงหาเรือนพวกเขาเจออย่างรวดเร็ว
เขากระโดดข้ามกำแพงเข้าไปโดยไร้สุ้มเสียง ย่องเข้าไปในเรือนอย่างปราดเปรียว
ตัวแทนจากทั้งสองหมู่บ้านจงใจหลีกเลี่ยงบริเวณหน้าเรือนที่คนพลุกพล่านมาเพื่อเจรจากัน
